The Hadith of Gabriel

The Hadith of Gabriel 12/12/2005 - Religious - Article Ref: IC0508-2762Number of comments: 13Opinion Summary: Agree:12 Disagree:0 Neutral:1 By: Sachiko Murata and William C. ChttickIslamiCity* -
Umar ibn al-Khattab said: One day when we were with God's messenger, a man with very white clothing and very black hair came up to us. No mark of travel was visible on him, and none of us recognized him. Sitting down before the Prophet, leaning his knees against his, and placing his hands on his thighs, he said, "Tell me, Muhammad, about submission."He replied, 'Submission means that you should bear witness that there is no god but God and that Muhammad is God's messenger, that you should perform the ritual prayer, pay the alms tax, fast during Ramadan, and make the pilgrimage to the House if you are able to go there."The man said, "You have spoken the truth." We were surprised at his questioning him and then declaring that he had spoken the truth. He said "Now tell me about faith."He replied, "Faith means that you have faith in God, His angels, His books, His messengers, and the Last Day, and that you have faith in the measuring out, both its good and its evil."Remarking that he had spoken the truth, he then said, "Now tell me about doing what is beautiful."He replied, "Doing what is beautiful means that you should worship God as if you see Him, for even if you do not see Him, He sees you."Then the man said, "Tell me about the Hour"The Prophet replied, "About that he who is questioned knows no more than the questioner."The man said, "Then tell me about its marks."He said, "The slave girl will give birth to her mistress, and you will see the barefoot, the naked, the destitute, and the shepherds vying with each other in building."Then the man went away. After I had waited for a long time, the Prophet said to me, "Do you know who the questioner was, 'Umar?" I replied, "God and His messenger know best. "He said, "He was Gabriel. He came to teach you your religion. "To begin explaining the meaning of this hadith let us flesh it out by adding some background information that would be obvious to the original listeners but not to a reader situated many centuries and miles away.Try to imagine the situation. The Messenger of God, at the time the greatest human being on the face of the earth (as far as his companions were concerned - and the historical record bears them out), is sitting at the edge of an oasis in Medina with a group of his companions, that is, people who have accepted that he is the mouthpiece of God. Suddenly a man appears whom no one recognizes.Medina, at the time, is a tiny community in the midst of the desert (with a population of several hundred or perhaps a few thousand). Everyone knows everyone. If a traveler arrives, it is no small event, given the difficulty of travel and the small population. Everyone learns about new arrivals within hours. The system of personal relationships established by familial, tribal, and other bonds ensures that news is spread around much more efficiently than can ever be accomplished by today's six o'clock news. A man appears whom no one knows, but no one has arrived in town for several days, except the uncle of so and so, whom several of them have already seen.Not only do the companions fail to recognize the man, but he also shows no signs of travel, which is very strange. If they do not know him, then he must be a newly arrived traveler. Someone would not be able to freshen up that quickly after several days of travel in the desert, even if he had traveled only by night on the back of a camel. (You think you feel bad after six hours in a car-think of six days in the hottest and dustiest environment you can imagine, with no air conditioned rest stops for coffee or soda.)As soon as the man arrives, everyone is all ears. Who can this person be, and how did he get here without our knowing about it? Next strange fact: The man is obviously on familiar terms with the Prophet of God. He comes right up to him and kneels down in front of him, his knees against the Prophet's knees. Notice that the Prophet himself is kneeling, not in prayer as modern Westerners might kneel, but simply because kneeling is, for most Orientals, the simplest and at the same time the most respectful way to sit. Remember that, even in houses, chairs were unheard of. People sat on the ground, as they still do in much of the world-and this includes some of the richest and most sophisticated parts of the world, such as Japan. For most of the ancient world, chairs were the prerogative of kings.You would not go right up to a person and kneel with your knees touching his unless he were, for example, your brother or a very close friend. The normal procedure, even if the person sitting there was just an ordinary person, would be to greet him from a respectful distance and keep the distance. But the stranger from the desert obviously knows Muhammad very well. He even places his hands upon Muhammad's thighs, which would be an unheard of piece of effrontery if the man were a stranger. Then the man addresses Muhammad by his name, whereas people always address him by his title, Messenger of God. The man begins talking without introduction as if he had been part of the conversation all along.Once Muhammad answers the man's first question, the man says, "You have spoken the truth." 'Umar remarks, "We were surprised at his questioning him and then declaring that he had spoken the truth." This is an enormous understatement. More likely, the companions were flabbergasted. What kind of insolence is this? To come up to God's own messenger and begin to grill him, and then to pat him on the head as if he were a school boy! This is inconceivable. But then again, the companions took their clues from Muhammad . He was acting as if all this were perfectly normal and natural. What could they do but follow his example?After the man leaves, Muhammad waits awhile, allowing his companions to think about this strange event. Finally, he tells them what had happened. They would not soon forget, and you can be sure that by that night, everyone in Medina had heard about Gabriel's appearance. No one was supposed to forget about this visit, for the Prophet had just presented them with their religion in a nutshell. If they ever wanted to know what was essential in Islam, all they had to do was remember the strange events of this day.

Excerpted from the book "The Vision of Islam" by Sachiko Murata and William C. Chttick

islamic bioethics derives frrom a combination if principals

Islamic bioethics 12/14/2005 - Social - Article Ref: CM0512-2863Number of comments: By: Abdallah S. Daar, A. Binsumeit Al KhitamyCanadian Medical Association * -
Abstract
ISLAMIC BIOETHICS DERIVES FROM A COMBINATION OF PRINCIPLES, duties and rights, and, to a certain extent, a call to virtue. In Islam, bioethical decision-making is carried out within a framework of values derived from revelation and tradition. It is intimately linked to the broad ethical teachings of the Qur'an and the tradition of the Prophet Muhammad, and thus to the interpretation of Islamic law. In this way, Islam has the flexibility to respond to new biomedical technologies. Islamic bioethics emphasizes prevention and teaches that the patient must be treated with respect and compassion and that the physical, mental and spiritual dimensions of the illness experience be taken into account. Because Islam shares many foundational values with Judaism and Christianity, the informed Canadian physician will find Islamic bioethics quite familiar. Canadian Muslims come from varied backgrounds and have varying degrees of religious observance. Physicians need to recognize this diversity and avoid a stereotypical approach to Muslim patients.An 18-year-old Muslim man sustains severe head injures in a traffic accident while riding his motorcycle. He is declared brain dead. The transplant coordinator approaches the grieving mother to obtain consent for organ donation. At first the patient's mother is shocked at this approach. She then politely says that she would like to wait for her family to arrive before making a decision. A 38-year-old Muslim woman is found to have a rapidly growing carcinoma of the breast. She requires surgery and postoperative chemotherapy. She is 5 weeks into her first pregnancy and is advised to terminate the pregnancy before the chemotherapy.What is Islamic bioethics?In Islam, human beings are the crown of creation and are God's vicegerents on earth.1 They are endowed with reason, choice and responsibilities, including stewardship of other creatures, the environment and their own health. Muslims are expected to be moderate and balanced in all matters,2 including health. Illness may be seen as a trial or even as a cleansing ordeal, but it is not viewed as a curse or punishment or an expression of Allah's wrath. Hence, the patient is obliged to seek treatment and to avoid being fatalistic.Islamic bioethics is intimately linked to the broad ethical teachings of the Qur'an and the tradition of the Prophet Muhammad, and thus to the interpretation of Islamic law. Bioethical deliberation is inseparable from the religion itself, which emphasizes continuities between body and mind, the material and spiritual realms and between ethics and jurisprudence.3 The Qur'an and the traditions of the Prophet have laid down detailed and specific ethical guidelines regarding various medical issues.The Qur'an itself has a surprising amount of accurate detail regarding human embryological development, which informs discourse on the ethical and legal status of the embryo and fetus before birth.4,5Islamic bioethics emphasizes the importance of preventing illness, but when prevention fails, it provides guidance not only to the practicing physician but also to the patient.6 The physician understands the duty to strive to heal, acknowledging God as the ultimate healer. Islamic bioethics teaches that the patient must be treated with respect and compassion and that the physical, mental and spiritual dimensions of the illness experience be taken into account. The main principles of the Hippocratic oath are acknowledged in Islamic bioethics, although the invocation of multiple gods in the original version, and the exclusion of any god in later versions, have led Muslims to adopt the Oath of the Muslim Doctor, which invokes the name of Allah. It appears in the 1981 Islamic Code of Medical Ethics,7 which deals with many modern biomedical issues such as organ transplantation and assisted reproduction.In Islam, life is sacred: every moment of life has great value, even if it is of poor quality. The saving of life is a duty, and the unwarranted taking of life a grave sin. The Qur'an affirms the reverence for human life in reference to a similar commandment given to other monotheistic peoples:8 "On that account We decreed for the Children of Israel that whosoever killeth a human being ...it shall be as if he had killed all humankind, and whosoever saveth the life of one, it shall be as if he saved the life of all humankind." 9 This passage legitimizes medical advances in saving human lives and justifies the prohibition against both suicide and euthanasia.The Oath of the Muslim Doctor includes an undertaking "To protect human life in all stages and under all circumstances, doing [one's] utmost to rescue it from death, malady, pain and anxiety. To be, all the way, an instrument of God's mercy, extending medical care to near and far, virtuous and sinner and friend and enemy."Islamic bioethics is an extension of Shariah (Islamic law), which is itself based on 2 foundations: the Qur'an (the holy book of all Muslims, whose basic impulse is to release the greatest amount possible of the creative moral impulse10 and is itself " ...a healing and a mercy to those who believe "11) and the Sunna (the aspects of Islamic law based on the Prophet Muhammad's words or acts). Development of Shariah in the Sunni branch of Islam over the ages has also required ijmaa (consensus) and qiyas (analogy), resulting in 4 major Sunni schools of jurisprudence. Where appropriate, consideration is also given to maslaha (public interest) and urf (local customary precedent).12 The Shia branch of Islam has in some cases developed its own interpretations, methodology and authority systems, but on the whole its bioethical rulings do not differ fundamentally from the Sunni positions.In the absence of an organized "church" and ordained "clergy" in Islam, the determination of valid religious practice, and hence the resolution of bioethical issues, is left to qualified scholars of religious law,8 who are called upon to provide rulings on whether a proposed action is forbidden, discouraged, neutral, recommended or obligatory.To respond to new medical technology, Islamic jurists, informed by technical experts, have regular conferences at which emerging issues are explored and consensus is sought. Thus, over the past few years, these conferences have dealt with such issues as organ transplantation, brain death, assisted conception, technology in the intensive care unit, and even futuristic issues such as testicular and ovarian grafts. The Islamic Organization for Medical Sciences, (www.islamset.com), based in Kuwait, also holds conferences and publishes the Bulletin of Islamic Medicine. Most Islamic communities, however, would defer to the opinion of their own recognized religious scholars. Islam is not monolithic, and a diversity of views in bioethical matters does exist. This diversity derives from the various schools of jurisprudence, the different sects within Islam, differences in cultural background and different levels of religious observance. In Canada, some Muslim communities from central and eastern Europe and east Africa may be more liberal than more conservative communities, say, from Pakistan or some of the Middle Eastern countries. There is little that is strange or foreign in Islamic bioethics for Canadian physicians, who are often surprised at the similarities of approach to major bioethical issues in the 3 monotheistic religions, particularly between Islam and Judaism.13,14The 3 monotheistic religions, Judaism, Christianity and Islam, believe in the same God, the God of Abraham (hence the common designation as the "Abrahamic" religions) and of the entire universe.15 Of all the prophets of Islam, Noah, Abraham, Moses, Jesus and Muhammad are considered to be the most important. Although Islam has some doctrinal differences from Judaism and Christianity, it shares essentially the same code of morality.15If secular Western bioethics can be described as rights based, with a strong emphasis on individual rights, Islamic bioethics is based on duties and obligations (e.g., to preserve life, seek treatment), although rights16 (of God, the community and the individual) do feature in bioethics, as does a call to virtue (Ihsan).Why is Islamic bioethics important?In 1999 there were about 550 000 Muslims in Canada (out of about 1 billion worldwide), and their numbers are projected to increase.17 It is still primarily a young, immigrant population, and it is ethnically and linguistically diverse. Although settled throughout the country, two thirds of all Muslims live in Toronto, Montreal and Ottawa. Ontario and British Columbia are the provinces with the fastest growing Muslim populations. Those of Indo-Pakistani and Arab origin are the most numerous, although the Muslim community represents all continents and at least 60 countries. In recent years, the former Yugoslavia was the single largest source of Muslim immigrants, outpacing such traditional source countries as Pakistan, Lebanon, Egypt and India (Daood H. Hamdani: personal communication, 2000).Many Muslims incorporate their religion in almost every aspect of their lives. They invoke the name of God in daily conversation and live a closely examined life in relation to the Qur'an and the traditions of the Prophet, believing that their actions are very much accountable18,19 and subject to ultimate judgment.Although individuals are given certain concessions on assuming the status of a patient, some try to live their lives in a Muslim way as patients, even when admitted to hospital. Greater understanding of Islamic bioethics would enhance the medical care of this significant segment of the Canadian population. How should I approach Islamic bioethics in practice?Information about Islamic bioethics can be obtained most easily on the Internet (see related Web sites at end of the article). Another source is Muslim patients themselves. However, many Muslim patients may not be aware of contemporary rulings on bioethical issues. If the community has religious leaders or its own social workers, these can be useful sources. Hospitals should keep their contact numbers close at hand, especially in emergency departments.Canadian Muslims come from different cultural backgrounds, although many have become acculturated to the general Canadian way of life. There are varying degrees of observance of traditional Muslim beliefs and practices. Physicians need to be sensitive to this diversity and avoid a stereotyped approach to all Muslim patients. At the practical level, Canadian physicians who are aware of Islamic bioethics will understand that the provision of simple measures can make big differences for their Muslim patients. In addition to understanding the religion and culture, there are a few practical considerations that may apply, particularly for the more devout Muslim (Table 1).Table 1: Practical measures for Muslim patientsDiet: Muslims have fairly strict dietary rules. Pork is forbidden, as is alcohol (although it can be used externally). Meat must be processed in special ways (halal), but if halal meat is unavailable, kosher meat (and kosher food in general) may be acceptable.Privacy: Women tend to be reluctant to uncover their bodies. If possible, physicians should ask female patients to uncover one area of their body at a time; they should be particularly careful and gentle when examining breasts or genitalia, and explain in advance what they are about to do. A chaperone should be present, particularly if the physician is male. Although not absolutely necessary, many Muslim families will prefer to have a female physician for the female family members, especially for gynecological examinations, and a male physician for the male members, if circumstances permit. Communication: Many Muslims will have arrived in Canada in the recent past and may have language barriers. It is advisable, therefore, to have an interpreter present who is preferably, but not necessarily, of the same sex as the patient.Religious observance: In general, health concerns override all religious observances. However, the more devout Muslims and those who are physically able, along with their companions, may wish to continue some religious observances in hospital. They would need running water for ablutions and a small quiet area to place a prayer mat facing Mecca (qibla). Staff should avoid disturbing them during the 10 minutes or so that it takes to pray, usually up to 5 times a day. Some patients will also frequently recite silently from the Qur'an or appear to be in meditation. During the month of Ramadhan Muslim patients may ask about fasting, even though they are not required to fast when ill. Muslims regard both fasting and praying as being therapeutic.8Consent: Essentially, the principles and components of consent that are generally acceptable in Western countries are also applicable to Muslims, although Muslims (depending on their level of education, background and culture) will often want to consult with family members before consenting to major procedures. Particular care should be exercised when the consent involves abortion, end-of-life issues or sexual and gynecological issues.Hygiene: Muslims are on the whole very conscious of matters pertaining to bodily functions and hygiene. Bodily discharges such as urine and feces are considered ritually unclean and must therefore be cleaned in certain ways. Ablutions are especially important before prayers, and so it is crucial to provide running water close to the patient, with sandals to wear in the toilet. Muslim patients will resist having a colostomy because it makes ritual cleanliness for prayers difficult to achieve. The surgeon therefore needs to spend more time than usual explaining the medical need and the steps that can be taken to minimize soiling.The casesCase 1Organ transplantation is practiced in almost all Muslim countries.14 This generally involves kidney donations from living relatives, but cadaveric donation is increasing.16 The Qur'anic affirmation of bodily resurrection has determined many religious and moral decisions regarding cadavers.8Mutilation, and thus cremation, is strictly prohibited in Islam. However, carrying out autopsies, although uncommon in Muslim countries, is permitted under certain circumstances, for example when there is suspicion of foul play.8Similarly, many Muslim scholars have permitted cadaveric organ donation.14,20Ð24Death is considered to have occurred when the soul has left the body, but this exact moment cannot be known with certainty. Death is therefore diagnosed by its physical signs. The concept of brain death was accepted by a majority of scholars and jurists at the Third International Conference of Islamic Jurists, in Amman, Jordan, in October 1986.23,24Most, but not all, Muslim countries now accept brain death criteria. In Saudi Arabia, for example, about half of all kidneys for transplantation are derived from cadavers, with application of brain death criteria.25The mother of the recently deceased boy in the intensive care unit was initially shocked because she did not expect an approach so soon after her son's death. The coordinator, however, has been specifically trained, and is very experienced and culturally sensitive. She allows the mother time to reflect and wait for her family to arrive. The mother's faith has taught her that God decides when a life is to end, and although she is grieving she knows that nothing could have saved her son when the moment of death arrived. A friend of the family, a lecturer in Islamic studies at a local college, arrives and confirms that it is acceptable in Islam to donate organs under such circumstances. The family jointly agrees to the donation. The surgical team is made aware of the Muslim requirement to bury the body on the same day and arranges for the organs to be removed that afternoon.Case 2The general Islamic view is that, although there is some form of life after conception, full human life, with its attendant rights, begins only after the ensoulment of the fetus. On the basis of interpretations of passages in the Qur'an and of sayings of the Prophet, most Muslim scholars agree that ensoulment occurs at about 120 days (4 lunar months plus 10 days) after conception;5,26 other scholars, perhaps in the minority, hold that it occurs at about 40 days after conception.27Scholars of jurisprudence do have some differing opinions about abortion. Abortion has been allowed after implantation and before ensoulment in cases in which there were adequate juridical or medical reasons. Accepted reasons have included rape. However, many Shias and some Sunnis have generally not permitted abortion at any stage after implantation, even before ensoulment, unless the mother's life is in danger. Abortion after ensoulment is strictly forbidden by all authorities, but the vast majority do make an exception to preserve the mother's life. If a choice has to be made to save either the fetus or the mother, but not both, then the mother's life would take precedence. She is seen as the root, the fetus as an offshoot.In the case presented here the chemotherapy is necessary for the mother's health, although it might cause a miscarriage or severe developmental abnormalities in the fetus. The pregnancy itself may worsen her prognosis. These are medical indications for termination. Although not generally accepted, some modern Islamic opinions28 and rulings29 have also accepted prenatal diagnosis and accept severe congenital anomalies and malformations per se as a reason for termination before ensoulment. Two physicians certify that the chemotherapy and abortion are necessary, and the pregnancy is terminated with the consent of the patient and her husband. The couple say that they would dearly love to have a child in the future and inform the physician that Islam permits in-vitro fertilization.30They ask if it is possible before chemotherapy to retrieve and freeze her ova, to be fertilized later. This would be permissible provided the sperm, with certainty, came from her husband, and that at the time of fertilization they are still married and the husband is alive. The option of surrogacy is broached by the physicians as an alternative. On checking with their local religious scholar, the couple is informed that, in Shariah, the birth mother, not the ovum donor, would be the legal mother.31 Surrogacy is therefore excluded.
References1. QurÕan 2:30.2. Al Khayat MH. Health and Islamic behavior. In: El Gindy AR, editor. Health policy, ethics and human values: Islamic perspective. Kuwait: Islamic Organization of Medical Sciences; 1995. p. 447-50.3. Al Faruqi IR. Tawhid: its implications for thought and life. Kuala Lumpur: International Institute for Islamic Thought; 1982.4. Bucaille M. Human reproduction. In: The Bible, the QurÕan and science. Indianapolis: North American Trust Publications; 1979. p. 198-210.5. Al Bar MA. Human development as revealed in The Holy QurÕan and Hadith. (The creation of man between medicine and The QurÕan). Jeddah: Saudi Arabia Publishing & Distributing House; 1986.6. Ebrahim AM. Abortion, birth control and surrogate parenting. An Islamic perspective. Indianapolis: American Trust Publications; 1989. p. 10.7. The Islamic code of medical ethics. World Med J 1982;29(5):78-80.8. Sachedina A. Islam. In: Reich WT, editor. Encyclopedia of bioethics. Rev ed. New York: Simon and Schuster/Prentice Hall International; 1995. p. 1289-97.9. QurÕan 5:32.10. Rahman F. Legacy and prospects. In: Islam. 2nd ed. Chicago: University of Chicago Press; 1979. p. 235-54.11. QurÕan. 41:44.12. Kamali MH. Urf (custom). In: Principles of Islamic jurisprudence. Cambridge: Islamic Texts Society; 1991. p. 283-96.13. Daar AS. Xenotransplantation and the major monotheistic religions. Xeno 1994;2(4):61-4.14. Daar AS: A survey of religious attitudes towards donation and transplantation. In: Collins GM, Dubernard JM, Land W, Persijn GG, editors. Procurement and preservation and allocation of vascularized organs. Dordecht: Kluwer Academic Publishers; 1997. p. 333-8.15. Hathout H. Why an Islamic perspective? In: El-Gindy AR, editor. Health policy, ethics and human values: Islamic perspective. Kuwait: Islamic Organization of Medical Sciences; 1995. p. 81-5.16. Shad AR. The rights of Allah and human rights. Lahore: Kazi Publications; 1981.17. Hamdani DH. Canadian Muslims on the eve of the twenty-first century. J Muslim Minority Affairs 1999;19(2):197-209.18. QurÕan. 52:21.19. QurÕan. 4:85.20. Daar AS, Shaheen FM, Al Bar M, Al Khader A. transplantation in developing countries: issues bearing upon ethics. Pakistan J Med Ethics 1997;2(4):4-7.21. Habgood J, Spagnolo AG, Sgreccia E, Daar AS. Religious views on organ and tissue donation. In: Chapman JR, Deirhoi M, Wight C, editors. Organ and tissue donation for transplantation. London: Arnold; 1997. p. 23-33.22. Yaseen MN. The rulings for the donation of human organs in the light of SharÕi rules and medical facts. In: El-Gindy AR, editor. Health policy, ethics and human values: Islamic perspective. Kuwait: Islamic Organization of Medical Sciences; 1995. p. 303-67.23. Al Bar MA, editor. Organ transplantation: an Islamic perspective. In: Contemporary topics in Islamic medicine. Jeddah: Saudi Arabia Publishing & Distributing House; 1995. p. 3-11.24. Moosa E. Languages of change in Islamic law: redefining death in modernity. Islamabad: Islamic Research Institute; 1999. Occasional paper no. 35.25. Shaheen FA, Ramprasad KS. Current status of organ transplantation in Saudi Arabia. Transplant Proc 1996;28(3):1200-1.26. Al Bar MA, editor. Contraception and abortion: an Islamic view. In: Contemporary topics in Islamic medicine. Jeddah: Saudi Arabia Publishing & Distributing House; 1995. p. 147-53.27. Al Bar MA, editor. When is the soul inspired? In: Contemporary topics in Islamic medicine. Jeddah: Saudi Arabia Publishing & Distributing House; 1995. p. 131-6.28. Ghanem I. [Abortion as a necessity] [Arabic]. Al Faisal Med J 1984;9:61-5.29. Regarding termination of pregnancy for congenital abnormalities [no. 4]. 12th session of the Muslim World League Conference of Jurists; 1990 Feb 10-17; Mecca.30. Serour GI, editor. Islamic views. In: Proceedings of the First International Conference on Bioethics in Human Reproduction Research in the Muslim World; 1991 Dec 10-13; Cairo. Cairo: International Islamic Center for Population Studies and Research, Al Azhar University; 1992. p. 234-42.31. Ebrahim AM. Abortion, birth control and surrogate parenting. An Islamic perspective. Indianapolis: American Trust Publications; 1989.Related Web sites¥ BBC World Service guide to Islam: www.bbc.co.uk/worldservice/people/features/world_religions/islam.shtml¥ Canadian Council of Muslim Women: www.ccmw.com¥ Islamic Organization for Medical Sciences: www.islamset.com¥ Islamic studies: www.arches.uga.edu/~godlas¥ Islam Top Sites: www.islamtopsites.com¥ Masjid addresses in Canada: www.msa-natl.org/resources/IS_Can.html Competing interests: None declared.Contributors: Dr. Daar and Mr. Al Khitamy contributed equally to the research, analysis, writing and revisions.Authors: Dr. Daar is Professor of Surgery, College of Medicine, Sultan Qaboos University, Oman. In 1998/99 he was a visiting professor at the University of Toronto in the Faculty of Law, Department of Surgery and the Joint Centre for Bioethics. He is a member of the Ethics Committee of the Human Genome Organization. Mr. Al Khitamy is a Muslim scholar who works in the Microbiology Department, Sultan Qaboos University Hospital, Oman.
Print this article Email to a friend Post Your comments( RSS Feed / Podcasting )
1
The opinions expressed herein contain positions and viewpoints that are not necessarily those of IslamiCity. These are offered as a means for IslamiCity to stimulate dialogue and discussion in our continuing mission of being an educational organization.The IslamiCity site may occasionally contain copyrighted material the use of which may not always have been specifically authorized by the copyright owner. IslamiCity is making such material available in its effort to advance understanding of humanitarian, education, democracy, and social justice issues, etc. We believe this constitutes a 'fair use' of any such copyrighted material as provided for in section 107 of the US Copyright Law. In accordance with Title 17 U.S.C. Section 107, and such (and all) material on this site is distributed without profit to those who have expressed a prior interest in receiving the included information for research and educational purposes. For more information go to: http://www.law.cornell.edu/uscode/17/107.shtml. If you wish to use any copyrighted material from this site for purposes of your own that go beyond 'fair use', you must obtain permission from the copyright owner.


Search in this page for:
Print this article Email to a friend Post comments RSS Feed/Postcast



Serviced 378,685,972 Requests Since January 2001IslamiCity Contact Us Site Map Advertise Recognitions Quran Search© Copyright 1995-2005, IslamiCity. All Rights Reserved.

به مناسبت شانزدهمين سالگرد قتل زنده ياد دكتر كاظم سامى

به مناسبت شانزدهمين سالگرد قتل زنده ياد دكتر كاظم سامى
تكاپو از تولد تا مرگ
على شاملو
زنده ياد كاظم سامى كرمانى از پدر و مادرى مهاجر كه جاذبه مذهبى آنها و خانواده شان را از كوير سوزان كرمان به مشهد كشانده بود، در سال ۱۳۱۳ متولد شد. او دوران اوليه كودكى اش را در رژيم استبدادى رضاخانى گذراند، اما در اوايل مدرسه با هجوم نيروهاى متفقين به ايران به خصوص اشغال شهر مشهد توسط روس ها روبه رو بود. فضاى قدسى شهر كانون خانوادگى كه اشتياق و اعتقاد مذهبى آنان را به خراسان كشانده بود، هسته هاى اوليه اعتقادات مذهبى او را پرورش و رشد داد و اين اعتقادات در سال هاى بعد از طريق استاد و معلم، شالوده اى و بنيانى محكم يافت. اما درست در همين زمان، رويدادهاى تاريخى چون ورود روس ها به شمال كشور، وجود نيروهاى متفقين در گوشه و كنار ايران، شنيدن داستان سقوط مفتضحانه رژيم رضاخانى در شهريور ۱۳۲۰ و از هم پاشيدن سازمان كشور، احساس مالى و مليت خواهى را توام با فكر و انديشه مذهبى در او برانگيخت. بدين سبب بود كه وقتى در دبيرستان با نهضت ملى شدن نفت مواجه شد، با شور و شوق آن را پذيرفت و در جهت ملى شدن صنعت نفت به فعاليت پرداخت. محيط زندگى و تلاش خانواده و اطرافيانش براى زيستن و رفع مشكلات گذران زندگى، او را با بعد ديگرى از دردهاى اجتماعى آشنا ساخت. او كه هنوز دبيرستان را به پايان نرسانده بود، مجبور شد به كار بپردازد و حتى به علت صغر سن ناگزير بود كه شناسنامه اش را تغيير دهد و سن خود را يك سال افزايش دهد. بدين ترتيب او كه در سال ۱۳۱۴ متولد شده بود در شناسنامه اش ۱۳۱۳ درج شد.• محيط خانوادگىپدر كاظم سامى مرحوم غلامرضا سامى مردى مهربان، صميمى، بلندنظر، مصمم و فداكار بود. مادر وى بانو عصمت سامى محور اصلى اين كانون ايمان و عطوفت و اوج صميميت ها بود كه يك سال بعد از قتل فرزندش در حال اغما و تصادفاً در همان بيمارستان و در همان اتاق مراقبت هاى ويژه و در ميان اضطراب و رنج منسوبانش كه او را بسيار دوست داشتند، درگذشت. مادر وى بى نهايت وارسته، خداشناس، فروتن، نكته سنج و غمخوار بود. مهدى عضو ديگر اين خاندان كه سرى پرشور، مبارز و فعال داشت، ۲۰ سال قبل از قتل سامى طى حادثه اى در دريا غرق شد. سامى كه از همان دوران كودكى فشار زندگى را روى شانه هاى خويش حس مى كرد وقتى به مدرسه مى رفت و وقتى به دانشگاه راه يافت مجبور بود براى ادامه تحصيل خود كار كند. سامى حتى در دوران مبارزه هميشه ناچار بود مشاغل و وظايف گوناگونى را مانند تدريس، كشيك هاى متمادى شبانه تقبل كند تا بتواند از عهده مخارج زندگى برآيد. در واقع زمينه فكرى _ مذهبى او اولاً از خانواده اش ناشى مى شود و ثانياً در فضاى تحصيلى و در سايه زمزمه محبت استاد محمدتقى شريعتى مزينانى رشد مى يابد و وجه ملى اعتقادى اش از واقعه شكست شهريور ۲۰ و اوج گيرى احساس مليت حاصل از نهضت ملى شدن نفت ريشه مى گيرد. اما روح عدالتخواهى، انسان دوستى و عشق به انسانيت در وجودش ناشى از درك اجتماعى او بود. او كه خود دردمندى زجرديده و رنج كشيده بود و در اين گردونه علاوه بر تحصيل ناچار بود براى گذران زندگى از بام تا شام بچرخد به خوبى دردهاى ناشى از فقدان عدالت اجتماعى را درمى يافت. در همان نوشته هاى دوران تحصيل و در سخنان و گفتارش نكته هاى عدالتخواهى مذهبى را به صورتى برجسته و درخشان ارائه مى داد و جاذبه به وجود مى آورد. با وجودى كه استعداد درخشانى در رشته هاى مختلف تحصيلى داشت به عشق درمان دردهاى انسان ها به پزشكى روى آورد.• دوران تحصيل و دبيرستانسامى در سال دوم دبيرستان و با اوج گيرى نهضت ملى شدن نفت، احساس مبارزه با استعمار و استثمار به دليل درس هاى انسانى و مذهبى كانون نشر حقايق اسلامى و ارتباط گرفتن با عده اى كه چون او روح ملى و مذهبى را با حق طلبى و عدالتخواهى توام ساخته بودند به مسيرى ديگر كشانده شد و روحيه ظلم ستيزى، آزاديخواهى و پويايى فكرى و ذهنى او را برانگيخت.• دانشگاهسال اول پزشكى را بعد از كودتاى ۲۸ مرداد در مشهد گذراند، در حالى كه ناچار بود به شغل معلمى هم بپردازد. او همچنين به سروسامان دادن به فعاليت هاى زيرزمينى خود ادامه داد، اما از آن سال به بعد به دانشگاه تهران انتقال يافت و تحصيلات خود را در رشته روانپزشكى و دوره تخصصى در تهران گذراند و فعاليت هاى خود را نيز در فضاى بزرگ تر و با مسئوليت هاى سنگين تر آغاز كرد.سامى در سال ۱۳۴۹ ازدواج كرد و حاصل اين ازدواج دو فرزند دختر است. همسر سامى مى گويد: دكتر از سال ۱۳۴۹ تا سال ۱۳۵۷ دستگير نشد و اصولاً زندان هاى دكتر سامى همه مربوط به قبل از ازدواج ما بودند.• فعاليت هاى سياسى و اجتماعىفعاليت هاى بعد از كودتاى ۲۸ مرداد ،۳۲ او را فردى بار آورد كه هميشه در جهت گردآورى گروه ها، احزاب و سازمان ها باشد، هميشه منافع ملى را بر منافع گروهى مقدم مى شمرد و در اين راه بزرگ ترين حربه او صداقت او بود.او در نهضت مقاومت ملى به فعاليت هاى پيگيرى پرداخت و تحصيل در دانشكده پزشكى را ادامه داد و در كنار آن به فعاليت و كار همت گماشت، منشى شد، معلم شد، درس خصوصى داد از ادبيات تا رياضيات و با وجود آن به دوستان مى پرداخت. مشكل آنها را چون مشكلات شخصى خود به حساب مى آورد و در رفع آن نهايت كوشش خود را به كار مى برد هر كدام از دوستانش شاهد مثالى از اين نمونه هاى فراوان به ياد دارند. زمانى كه به خاطر طولانى شدن فعاليت هاى زيرزمينى بسيارى از فعالان از ميدان خارج شدند و نهضت مقاومت ملى به مرور از ميان رفت، او از پا ننشست. هسته اى از جوانان و دانشجويان را براى روز مبادا حفظ كرد، به مطالعه وا داشت و به جلسات مختلف كشاند و روح ستيزه گرى و مبارزاتى را همچنان داغ نگه داشت. زمانى كه كاظم تازه فارغ التحصيل شده بود، اندك اندك فرصت هايى به وجود آمد. دكترين آيزنهاور مطرح شد و متاسفانه عده اى از «سياسيون» آن را تائيد كردند و خواستند از اين راه، گشايش در كارشان ايجاد شود و درست در همين حال، همين دوستان قليل كاظم كه خود را فارغ از تمام گروه بندى ها و روحيه هاى فرصت طلبى نگه داشته بودند به اعتراض پرداختند و اولين اعلاميه خود را انتشار دادند، سكوت را شكستند، توقيف و زندانى شدن را به جان خريدند و اين اولين ناقوسى بود كه بعد از قطع فعاليت هاى نهضت مقاومت ملى، عليه رژيم شاهنشاهى به صدا درمى آمد و همين ندا بود كه كم كم دانشگاه تهران را به حركت درآورد و از سال ۱۳۳۹ رويارويى با رژيم اوج گرفت.سامى همه جا بود و همه جا بدون تظاهر، مسئوليت هاى بزرگى به عهده مى گرفت. در فعاليت هاى سياسى كه در اين سال ها نضج مى گرفت، همه به نوعى و در جايى نقش خود را بازى مى كردند، ولى سامى همه جا بود و همه جا مى غريد و همه جا استدلال مى كرد، نقايصى را تحمل مى كرد و در جهت اصلاح برمى آمد و نكات مثبت را به صورتى درخشان تر و برجسته تر عيان مى ساخت و در اين جريان ابتدا مشكل ترين و بى سروصداترين كارها را بر عهده گرفت كه ارتباط و سازماندهى دانشجويان مقيم خارج از كشور بود. كسانى كه از آن سال ها باقى مانده اند و در سازماندهى دانشجويان خارج از كشور در آن سال هاى پرشور موثر بودند از فعاليت هاى او آگاهند كه از هزاران كيلومتر دورتر، چگونه اختلافات را از ميان برد و از دانشجويان مخالف، مشتى گره كرده به وجود آورد و اختلافات عقيده و سليقه را به اتحادى محكم در برابر رژيم بدل ساخت. درست در كنار اين فعاليت ها كه دنيايى كار و زحمت به همراه داشت، در جبهه داخلى باز هم فعال و كوشا و در همه جا حاضر و ناظر بود. وقتى كه در اواخر سال ۱۳۳۹ در اثر سختگيرى و ضرب وشتم و زندان بسيارى از فعالان داخلى از صحنه خارج شده بودند، سامى بود كه باز هم در دانشگاه تهران و خارج از آن فعال بود و اين نقش را به طور چشمگير و موثر ايفا كرد و تا آزاد شدن ديگران، تمام وظايف افراد مختلف را در سطوح متفاوت به كمك دوستانى نزديك به عهده داشت. يقيناً اگر اين كوشش ها نبود رژيم به سادگى درصدد آزاد كردن زندانيان برنمى آمد. سامى هرگز در مبارزات خود تنها هدفش استبداد نبود، بلكه استعمار خارجى و استثمار را نيز مدنظر داشت.سامى به بعد فرهنگى و بالا رفتن شعور سياسى مردم بيش از شعارهاى توخالى اهميت مى داد و در اين جهت بدون تظاهر در تمام جبهه هاى ممكن به فعاليت پرداخت، مى نوشت و سخن مى راند، اما غالب نوشته هايش بدون نام بود و هرگز كسى در نمى يافت كه كلمات به تحرير درآمده و در كنار هم آنچنان شاعرانه چيده شده از كيست؟ سعى كرد مجله اى به نام «پيكار انديشه» انتشار دهد و شماره اى از آن نيز در اختيار مردم قرار گرفت، اما شماره دوم آن در چاپخانه به همراه خود سامى توقيف و به محاق كشيده شده. اما در كنار اين فعاليت ها، سامى در كانون نشر حقايق اسلامى به مدد كوشش هاى استاد محمدتقى شريعتى راهى تقريباً مشابه كوشش هاى دينى بازرگان و طالقانى و همفكرانشان را در تهران پى گرفت. تلاش براى به روز كردن اصول عقايد، پيراستن اسلام از خرافات و معرفى اسلام اصيل و متكى بر آزادى و عدالت و برادرى، در جلسات منظم و هفتگى، تعقيب مى شد. جلساتى كه با پيشنهاد طاهر احمدزاده از زمستان سال ۱۳۲۳ سامانى تازه يافت. كانون نشر حقايق اسلامى اما در تفاوتى معنادار با انجمن اسلامى دانشجويان آن زود، رويكردى نقادانه به مسائل اقتصادى _ اجتماعى كشور داشت. تفسيرهاى قرآن و نهج البلاغه استاد محمدتقى شريعتى و نيز طاهر احمدزاده در حقيقت سخنرانى هايى بودند كه به ويژه جوانان مسلمان را تشويق به شركت در مسئوليت هاى اجتماعى و مبارزات سياسى مى كردند. از همين منظر بود كه كاظم سامى، على شريعتى، دل آسايى، نظام الدين قهارى، تاج الدينى، سرجمعى، برادران حكيمى، ممكن، خطيب، نيك نژاد، عرب زاده، فضلى نژاد، صفويه، هراتى، سرايدارپور، شاكرى نژاد و بسيارى ديگر از دل كلاس ها و جلسات كانون به نهضت خداپرستان سوسياليست و سپس جمعيت آزادى مردم ايران (جاما) پيوستند. زنده ياد كاظم سامى كرمانى از اعضاى ثابت كانون نشر حقايق اسلامى از جمله افرادى محسوب مى شد كه در سخنرانى هاى مرحوم محمد نخشب در مشهد، پيوسته حضور مى يافت. او ضمن پيوستن به حزب ايران، مقدمات ملاقات نخشب و استاد محمدتقى شريعتى را فراهم مى آورد. بعد از شكست فعاليت هاى جبهه ملى دوم و افول مبارزات ضمن سال هاى ۴۰ و ۴۱ و به خون كشيدن قيام ۱۵ خرداد سال ۴۲ و شكست تجربه انتشار نشريه نوين بازهم او به انديشه و تعقل پرداخت. در انتهاى دهه ۱۳۳۰ جناح راديكال جبهه ملى معتقد بود كه با آغاز مجدد سركوب و محو همان اندك آزادى هاى سياسى، بايد حزب، هم مشى مبارزاتى خود را عوض كند و راه و روش قهرآميز و تدارك انقلاب را به عنوان وظيفه اصلى خود بپذيرد. قيام ۱۵ خرداد و سركوب خونين آن توسط رژيم شاه ضرورت عملى كردن اين طرح را فوريت بخشيد. در اين شرايط، جناح راديكال حزب مردم ايران در نخستين كنگره اين حزب در خرداد ماه ۱۳۴۲ طرح مبارزه قهرآميز با رژيم و تغيير مشى جبهه ملى را به وسيله دكتر كاظم سامى و دكتر حبيب الله پيمان مطرح مى كنند كه با مخالفت اكثريت روبه رو مى شود و در نخستين كنگره جبهه ملى مورد قبول قرار نمى گيرد و لذا كار مخفى اين گروه براى پايه گذارى جنبش آزادى بخش مردم ايران (جاما) آغاز مى شود. سامى در كنار فعاليت هاى سياسى و اجتماعى، فردى حساس و عاطفى بود البته همسر دكتر سامى معتقد است: «حساس بودن دكتر سامى به خاطر منضبط بودن سامى بوده است. آدم بسيار دقيق و با ديسيپلينى بود. بسيار وقت شناس بود و كارش روال خاصى داشت و براى هر كارى وقت مى گذاشت، برنامه ريزى مى كرد و حساس بود. بسيارى از دوستان سياسى وى نقل مى كنند كه در بسيارى از مشكلات مالى كه پيش مى آمد، ايشان بدون ريا كمك مى كرد. بيشتر بيمارانش را براى رضاى خدا معاينه مى كرد.»• تاسيس حزبجاما در سال ۱۳۴۲ تاسيس و به جذب نيرو و گسترش فعاليت ها مى پردازد و به زودى اكثر جوانان حزب مردم ايران و بعضى ديگر از فعالان وابسته به جبهه ملى در تهران و چند شهرستان جذب آن شده و با هدف براندازى نظام سلطنتى فعاليت مى كنند. در اين مدت، همكارى جوانان جاما با حزب مردم ايران ادامه مى يابد. در سال ۱۳۴۴ ساواك تعدادى از فعالان جاما و چند نفر از اعضاى كميته حزب مردم ايران را كه مورد سوءظن قرار گرفته بودند، بازداشت مى كند. اعضاى حزب پس از اثبات بى اطلاعى آنها از تاسيس و فعاليت جاما آزاد مى شوند اما دكتر سامى، دكتر پيمان و برخى ديگر از فعالان همراه شان محكوم شده و به زندان مى روند. زنده ياد دكتر كاظم سامى در بهمن ماه ۱۳۵۷ با ادامه فعاليت جاما ديدگاه هاى خداپرستان سوسياليست را از منظر خود و يارانش پى گرفت. اين در حالى بود كه دكتر حبيب الله پيمان در سال هاى ۱۳۵۵ و ۱۳۵۶ همراه با مهندس عبدالعلى بازرگان، مهندس محمد توسلى، دكتر غلامعباس توسلى، مهندس ميرحسين موسوى و جمعى ديگر، نشرياتى را به نام «جنبش مسلمان ايران» منتشر كرد. از اواخر سال ۱۳۵۶ و با تاسيس «جنبش مسلمانان مبارز» از منظر خود و همراهانش و اين بار بدون دكتر سامى، تحقق انديشه هاى خداپرستان سوسياليست را مدنظر قرارداد. اهداف جاما در انتهاى دهه ۱۳۳۰ به ترتيب زير بود: ۱- كسب آزادى و استقلال ۲- تاكتيك در جهت روش فوق ۳- اتحاد همه نيروهاى ملى كسب خبر از موقعيت جغرافيايى و سوق الجيشى و ميزان قدرت دفاعى و انتظامى در پاره اى مناطق به منظور شروع تحريكات تحت عنوان «جنگ هاى پارتيزانى» به علاوه «جاما» با پخش سه فقره اطلاعيه ماهيت خويش را آشكار و صريحاً تحريك مردم به مقاومت در مقابل دستگاه حكومت و محو و نابودى كامل رژيم را در يك مبارزه قاطع خواستار شد. با پيروزى انقلاب، سامى به عنوان وزير بهدارى در كابينه مرحوم مهندس بازرگان منصوب شد. همسر سامى مى گويد: دكتر سامى در انقلاب شكوهمند اسلامى ۲۲ بهمن با اعتقاد عميق و خلوص نيت كوشا بود و در دوران انقلاب و پس از انقلاب به صورت يك روشنفكر حراف و عيب جو كنار ننشست بلكه ضمن قبول مسئوليت در يكى از پست هاى خدماتى يعنى وزارت بهدارى كه از طرف مهندس بازرگان به ايشان پيشنهاد شد، مشغول به خدمت شد. دكتر سامى اولين وزير بهدارى بعد از انقلاب بود كه ضمن قبول اين پست، مسئوليت حدود ۳۰ واحد درمانى ديگر را به عهده گرفت و ضمن ادغام واحدهاى مشابه و كاهش بوروكراسى و حذف مخارج زائد، منشاء خدمات ارزنده اى گرديد. همسر سامى مى افزايد: «در طول وزارت كاظم سامى هيچگاه احساس همسر يك وزير را نداشته ام و زندگى ما مثل قبل از وزارت بود و اگر قبل از وزارت من در خارج از منزل كار مى كردم، در بعد از وزارت نيز اين طور بود. حتى يادم مى آيد يكبار ايشان در دوران وزارت با قطار سراسرى مى خواست به مشهد برود و يك محافظ داشت كه آدم تنبلى بود و اين كاره نبود، تمام شب دكتر در قطار بيدار و محافظش خواب بود. ايشان از اتومبيل هاى وزارتخانه نيز استفاده نمى كرد. يك اتومبيل قراضه ۲۸۰۰ شورلت قديمى داشت كه تازه آن زمان هم براى شورلت قراضه ايشان حرف درآورده بودند. سامى قبل از استعفاى دولت موقت در چهاردهم آبان ۱۳۵۸ چندين بار استعفاى خود را به خاطر نارسايى ها و كمبودها و دخالت هاى بى مورد، تقديم مهندس بازرگان كرده بود، ولى مهندس قبول نكرده بود و دكتر سامى هم چون احترام خاصى براى مهندس بازرگان قائل بود به كار خود ادامه داد. اما نهايتاً چند روز زودتر از ۱۴ آبان استعفا داده، زيرا فقط وزارت بهدارى تنها زيرمجموعه دكتر سامى نبود، بلكه بهزيستى، هلال احمر و تامين اجتماعى امروز نيز زيرنظر ايشان بود و دكتر سامى از دخالت هاى نابه جا رنج مى برد.»دكتر سامى در طول وزارت در انديشه پياده كردن طب ملى بود يعنى مى خواست رابطه پولى ميان طبيب و بيمار را قطع كند و همين خود باعث دشمنى ها و خصومت هاى شديدى با او شد. صحنه سازى ها در وسايل ارتباط جمعى عليه او به وجود آوردند كه با روح عدالتخواهى و صداقت او هماهنگى نداشت. بدين جهت عطاى وزارت را به لقايش بخشيد و خود را باز هم متعهدى تلاشگر يافت كه در جهت ديدن نابسامانى ها و كج روى ها و ارائه آن به مردم كوشا بود.• نامزدى براى رياست جمهورى و مجلس اولدكتر سامى در انتخابات اولين دوره رياست جمهورى نامزد مى شود، او اعتقاد داشت رئيس جمهورى بايد عنصرى انقلابى با بينش و طرز تفكر مكتبى و آگاه با تقوى و پيشرو در مبارزه و مقاومت و آگاهى و مسئوليت اجتماعى باشد. ايشان با اينكه مى دانست در شرايط انتخابات دوره اول رياست جمهورى پيروز انتخابات نيست، اما به خاطر طرح ديدگاه ها و نظرات و آراى خود و انتخابات حزب (جاما) و براى اينكه مردم بيشتر با افكار و انديشه هايشان و حزبشان آشنا شوند نامزد انتخابات رياست جمهورى شد. در عين حال مردم تهران دكتر سامى را به مجلس اول بعد از انقلاب فرستادند و او در مجلس از حقوق مردم براى حفظ اصول و اجراى قانون اساسى با كلام منطقى و نيز با سكوت خود دفاع كرد. همسر سامى مى گويد: «مجلس اول تا قبل از حادثه هفتم تير آرام بود اما بعد از حادثه هفتم تير به سامى و دوستانش بسيار فشار وارد شد با اينكه مى دانستند حادثه ربطى به اينها نداشت ولى بعضى ها خيلى توهين مى كردند، خيلى اذيت مى كردند اما سامى و دوستانش در حد توان كار كردند و ديگر بعد از آن وى نخواست كه وارد عرصه قدرت شود.»سامى پس از پايان دوره نخست مجلس شوراى اسلامى هيچگونه پستى به عهده نداشت و تنها به درمان دردمندانى كه از اختلالات روانى و فشارهاى اجتماعى رنج مى بردند پرداخت و دائماً بر تجارب علمى و نظرى خود مى افزود. • قتل سامىساعت ۳۰/۱۱ چهارشنبه دوم آذر ماه ۱۳۶۷ شخصى كه خود را غلام همتى معرفى مى كرد، در واپسين ساعات كار طبابت دكتر كاظم سامى وارد مطب وى شده و از همسر ايشان كه در روزهاى زوج مطابق معمول، به تنظيم اوقات امور مطب مشغول بود، براساس وقت قبلى تقاضاى ملاقات با دكتر را كرد. در فاصله كوتاهى پس از راهنمايى وى به داخل مطب، با شنيدن فريادهاى دكتر سامى، همسرش سراسيمه از طبقه بالا (منزل) به طبقه پايين (مطب) مراجعه كرده و آن مرد را دشنه به دست و خون آلود در كنار فرق شكافته و پيكر غرق به خون دكتر مشاهده مى كند. همسر سامى مى گويد: «من نمى دانستم كه اين آقا با چه انگيزه اى آمده بود، وقتى او آمد همه رفته بودند و او يك كيسه نايلونى مشكى هم دستش بود بعد از مدتى گفت دستشويى كجاست و من نشانش دادم و آن كيسه سياه رنگ را كنار مبل گذاشت و من چه مى دانستم داخل آن كيسه چيست؟ آن آقا كه داخل مطب رفت دكتر به من گفت شما برويد بيرون. من بالا آمدم. در آشپزخانه مشغول كار شدم. مريضى كه قبل از رفتن همتى به داخل مطب، پيش دكتر سامى بود، بعدها به ما گفت: دكتر سامى در اتاق را باز كرده و از همتى به خاطر معطلى زياد عذرخواهى كرد: به هر حال، من در طبقه بالا همانطور كه گفتم مشغول كار بودم كه يكدفعه صداى جيغى بسيار بلند كه هيچ وقت سابقه نداشت، بلند شد و من سراسيمه به طبقه پايين رفتم و در راهرو را باز كرده و صدا كردم چه خبره كه قاتل مرا ديد و در حالى كه يك چاقو دستش بود به من گفت تو كيستى؟ و من مثل اينكه خداوند اين كلام را در زبانم گذاشته باشد، گفتم: منشى دكترم چون من را قبل از انجام قتل در سمت منشى دكتر ديده بود. باورش شد و اگر مى دانست من همسر دكترم شايد مرا هم بى نصيب نمى گذاشت. او اين فرصت را به من نداد كه تلفن كنم، در حالى كه در يك دستش كلت و دست ديگرش چاقو بود مرا در دستشويى زندانى كرد و من در را از داخل بستم و بعد ديگر نفهميدم بيرون چه خبر است. صداى شرشر آب مى آمد مثل اينكه داشت دست و پاى خود را مى شست و بعد از مدتى به من گفت: در را بازكن، من امتناع كردم و او به من گفت: به ولاى على با تو كارى ندارم اما اگر در را بازنكنى من با نارنجك اينجا را منفجر مى كنم. به ناچار در را باز كرده و چون مى خواست برود بررسى كرد كه مرا كجا مخفى نمايد كه من دنبالش نروم. يك انبارى در پشت اتاق مطب دكتر بود. آنجا را باز كرده و مرا آنجا زندانى كرد و من تنها بودم و دائم حرف مى زدم كه بفهمم كه اين تا كى اينجا در مطب است. به من گفت: زياد صحبت مى كنى و بعد رفت. در انبارى كه زندانى بودم، بالاى آن يك پنجره كوچك بود و من با يك ميله، شيشه پنجره را شكستم و به هر نحوى بود خودم را از آنجا سر دادم و به پايين افتادم. و بلافاصله سراغ دكتر رفتم، آن موقع تصور كردم كه دكتر تمام كرده است، رنگ صورتش زرد شده بود. بلافاصله با خواهر و برادر دكتر تماس گرفته و به اورژانس خبر داديم و تا اورژانس برسد شروع به جيغ زدن و داد و فرياد كردم و همسايه ها بيرون ريختند. اورژانس نرسيد و ما با همسايه ها يك وانت گرفتيم و دكتر را به بيمارستان ساسان منتقل كرديم و آنجا هم دكتر دو روز در آى سى يو بود او را اتاق عمل هم بردند، دكتر رحيم زاده كه دكتر را عمل جراحى كرد، گفت: اگر كس ديگرى جاى دكتر سامى بود، من با اين اسكنى كه از مغز او گرفتم به اتاق عمل نمى رفتم اما براى دكتر سامى رفتم اما هيچ كارى نمى شد كرد و سامى دو روز بعد با وجود تلاش تمامى تيم جراحى و پزشكان در ساعت ۳۰/۲۱ روز جمعه چهارم آذر ماه ۱۳۶۷ به شهادت رسيدهمسر سامى در مورد اينكه بعد از انجام قتل دكتر سامى خواستار پيگيرى اين موضوع شده است كه معلوم شود انگيزه چه بوده است، مى گويد: مرا چندين بار به دادگسترى خواسته و به من گفته اند كه پرونده هنوز مفتوح است و پيگيرى خواهد شد. ما خواستار اين هستيم كه واقعيت اين امر معلوم شود كه به چه علت چنين شخصيت علمى، سياسى، اجتماعى و مورد قبول مردم بايد به قتل برسد آن هم به اين طرز فجيع

بزرگداشت روز دانشجو در دانشگاه شهيد رجايي/ سعید مانی

بزرگداشت روز دانشجو در دانشگاه شهيد رجايي/ سعيد مدني:"سازماندهي", "استقلال"و"پيگيري آزادي و عدالت" سه شاخص اصلي جنبش دانشجويي استركود سياسي در جامعه، موجب ركود در جريان دانشجويي شده‌‏استجنبش دانشجويي بايد به دنبال تغيير در سطح جامعه باشد
يك فعال ملي‌‏مذهبي، گفت‌‏: با توجه به وضعيت موجود در جنبش دانشجويي، اين جريان براي اثرگذاري و بازيابي خود ناچار به بازخواني خواستگاه‌‏ها و اهداف خود است.
به گزارش خبرنگار "ايلنا"، سعيد مدني شب گذشته در مراسمي كه به مناسبت بزرگداشت 16 آذرماه؛ روز دانشجو از سوي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه شهيد رجايي برگزار شد، با گراميداشت ياد سه شهيد دانشجوي 16 آذرماه 32، گفت‌‏: هم در قبل و هم پس از انقلاب دستگاه قدرت توجه ويژه‌‏اي به روز دانشجو و دانشجويان داشته است. دانشجويان نزديك به 50 سال است كه هر ساله به نحوي ياد 16‌‏آذرماه را گرامي مي‌‏دارند و همين امر باعث توجه حاكميت شده است. وي جنبش دانشجويي را يكي از اجزاي جنبش هاي اجتماعي دانست و اظهار كرد‌‏: جنبش يك حركت هماهنگ و مستمر است كه يك هدف خاصي را دنبال مي كند و به دنبال تغيير در سطح جامعه است. مدني سازماندهي صحيح و درست, استقلال و پيگيري آزادي و عدالت را سه شاخص اصلي جنبش دانشجويي دانست و تصريح كرد‌‏: جنبش دانشجويي در طول حيات خود همواره سازماندهي داشته اما نكته‌‏اي كه از سوي اين جنبش به ويژه انجمن‌‏ها و تحكيم مورد توجه قرار نگرفته، عدم درك صحيح از خواسته‌‏هاي جامعه به ويژه دانشجويان است. مدني با اشاره به فشارهاي پيش از انقلاب به خصوص بر جنبش دانشجويي، اظهار كرد‌‏: اين جنبش همواره در حوزه‌‏هايي به فعاليت مي‌‏پرداخت كه دچار محدوديت نشود و تلاش مي‌‏كرد تا به اهداف و آرمان‌‏هاي اصلي خود برسند. اين نوع نگاه در جنبش دانشجويي باعث شد تا اين جنبش به يك جريان پويا تبديل شود.اين استاد دانشگاه، مشكل اصلي امروز جنبش دانشجويي از حضور ديدگاه‌‏هاي مختلف را عدم وجود رهبري واحد دانست و گفت‌‏: امروز مشخص نيست اين جنبش قصد دارد در چه زمينه‌‏اي فعاليت كند، آيا قصد دارد به مسايل سياسي يا فرهنگي يا اجتماعي و يا هر سه مورد به فعاليت بپردازد؟وي با تأكيد بر اينكه بايد علت‌‏هاي مشكلات بوجود آمده در جريان دانشجويي را بررسي كنيم، افزود‌‏: امروز شاهد يك ركود سياسي در جامعه هستيم و چون جريان دانشجويي همواره ارتباط متقابل با جامعه داشته است، اين ركود نيز به اين جريان منتقل شده و موجب ركود در جريان دانشجويي شده است. اين فعال ملي‌‏مذهبي ادامه داد‌‏: پس از برگزاري سه انتخابات و شكست نسبي اصلاح‌‏طلبان اين ركود در اصلاح طلبان نيز آغاز و سپس پس‌‏لرزه‌‏هاي آن به دانشگاه‌‏ها كشيده شد. امروز به نظر مي‌‏رسد سوال اصلي اين جنبش اين باشد كه حمايت و پيروزي از اصلاح‌‏طلبان درست است يا غلط؟وي ايجاد فضاي امنيتي و بازداشت فعالان دانشجويي, چند شقه شدن تحكيم و اختلاف‌‏هاي دروني و عدم ارتباط نسل هاي گذشته اين جريان با نسل جديد دانشجويان و بي‌‏تجربگي را از ديگر مشكلات اين جريان عنوان كرد و گفت‌‏: دانشجويان نمي‌‏دانستند براي رسيدن به پيشبرد اهداف‌‏شان چه كنند، به دليل همين عامل ذكر شده ما شاهد ركود در اين جريان هستيم. مدني با بيان اينكه شرايط فعلي سياسي جامعه در تعريف مفاهيمي مانند آزادي و عدالت ابهاماتي را بوجود آورده است، گفت‌‏: جنبش دانشجويي همواره به دنبال عدالت بوده، البته عدالت نه به معني تعريف دروغين آن كه براي راي گيري بكار مي‌‏رود، بلكه عدالتي گسترده و واقعي. وي با تأكيد بر اينكه امروز مفهوم گسترده‌‏اي از عدالت وجود دارد، تصريح كرد: اينكه مي گويند عدالت يعني اعطاي حق ديگران، تعريفي روشني نيست.وي عدالت تعريضي، عدالت توزيعي و رعايت حقوق تمام گروه‌‏ها را سه سطح عدالت عنوان كرد و اظهار كرد: ‌‏امروز مدعيان عدالت تنها بر بخشي از عدالت تاكيد دارند و بخش ديگر آن توجه ندارند. عدالت نبايد به نفع طبقه خاصي باشد، هر كسي بخواهد عدالت را تقسيم و بخشي از آن را بگويد، نقض عدالت كرده است . اين فعال ملي‌‏مذهبي با بيان اينكه جنبش دانشجويي به دنبال عدالت است، بر پيگيري عدالت توسط اين جنبش در تمام عرصه‌‏هاي سياسي, اجتماعي و اقتصادي تأكيد كرد. اين استاد دانشگاه با انتقاد به جريان دانشجويي كه كمتر به عدالت اقتصادي توجه كرده است، بر حساسيت اين جنبش بر اين موضوع تاكيد كرد.مدني فقر را حاصل ناكارآمدي و عملكرد و ضبط ساختار قدرت عنوان كرد و گفت‌‏: جنبش دانشجويي جنبشي ضد فقر است و معتقد است با پرداخت‌‏هاي خيرانه نمي‌‏توان فقر را از جامعه زدود. اين جريان معتقد است بدون اصلاح در ساختار قدرت امكان برطرف شدن فقر وجود ندارد.

تقي رحماني:

تقي رحماني:دموكراسي محصول جدال طبقاتي است كه نمي‌توانند همديگر را حذف كنند براي تقويت جامعه مدني بايد حضور در حوزه مدني را ماندگار كرد

يك فعال سياسي بر ضرورت خروج از دور و تحقق گذار به دموكراسي تاكيد كرد و بهترين راهكار اين امر را استقرار در جامعه مدني و تعامل جامعه مدني با دولت برشمرد.
به گزارش ايسنا، تقي رحماني در سومين همايش «هسته‌هاي دانشجويي جبهه مشاركت» با ارائه بحثي با عنوان «نسبت جنبش دانشجويي و قدرت»، سه استراتژي تسخير دولت، تعامل جامعه مدني با دولت و استقرار در جامعه مدني را مطرح كرد.
وي با بيان اين‌كه دوره‌اي از نشيب در جامعه ايران شروع شده و اصلاحات پايان يافته، ابراز عقيده كرد كه بار ديگر دموكراسي‌خواهان در برابر مخالفان دموكراسي كم آورده‌اند.
رحماني با اعتقاد به اين‌كه بار ديگر قطعا اصلاح‌طلبي در ايران با مانعي بزرگ مواجه شده، به همين اعتبار، زمان را زمان نقد از خود برشمرد و گفت: جنبش دانشجويي باري بيشتر از توانش را بر دوش مي‌كشد و بايد نقد آغاز شود.
وي معتقد است كه بايد چيزي فراتر از احزاب و گروه‌ها و حتي دانشجويان مورد نقد قرار گيرد و گفت: مشكل ما مشكل دور است، صد سال است كه در مسير دموكراسي مي‌رويم اما نمي‌رسيم. از بسياري از كشورها زودتر اصلاحات را شروع كرديم اما از آنها جا مانده‌ايم.
اين فعال سياسي در ادامه با ابراز تاسف از اين‌كه روشنفكري ديني چندان فربه نيست كه بتواند چيزي نو بزايد گفت: آشفتگي علمي - فرهنگي در ساختار دانشگاهي ما وجود دارد اما انباشت انديشه وجود ندارد.
وي همچنين با بيان اين‌كه ناهماهنگي ساختاري در كشور ما وجود دارد، اظهار داشت: در اينجا حوزه و دانشگاه تعاملي با هم ندارند، اين‌كه انتصاب يك رييس دانشگاه روحاني مورد اعتراض قرار مي‌گيرد به دليل احساس تحقير است. هر كس در اينجا كار خود را انجام مي‌دهد ولي اتفاقي رخ نمي‌دهد.
رحماني با اشاره به انتخابات رياست‌جمهوري با اعتقاد به اين‌كه در نتيجه آن تيمي حاكم شد كه حتي دوستان آنها هم غافلگير شدند، ادامه داد: اين ويژگي حامي‌پروري و شريك‌ناپذيري در قدرت بازتوليد مي‌شود.
وي مشكل اصلي را فقدان باني براي دموكراسي خواند و گفت: بايد در جامعه صنف و حزب داشته باشيم تا بتوانيم دموكراسي داشته باشيم. هر جرياني به ميزان ثروت، ايده و نظريه و سازمانش يعني قدرتي كه براي سازماندهي نيروها دارد مي‌تواند در جامعه مدني جايگاه داشته باشد.
اين فعال سياسي با اعتقاد به اين‌كه تا زماني كه طبقه متوسط در ايران حاكم نشود دموكراسي معنا ندارد، تصريح كرد: جامعه سكولار در كشور ما و اساسا در شرق وجود ندارد. مسابقه بايد در آزادي‌خواهي باشد و دموكراسي محصول جدال طبقاتي است كه نمي‌توانند همديگر را حذف كنند.
وي با برشمردن مشكلاتي كه در راه استقرار دموكراسي گريبانگير احزاب و افراد مي‌شود به دو استراتژي تعامل دولت و جامعه مدني و استقرار در جامعه مدني اشاره كرد و گفت: بايد از دور بگذاريم و وارد قافله بنيادين دموكراسي شويم. دموكراسي بدون جامعه مدني و ارتباط آن با دولت امكان‌پذير نيست. استراتژي تسخير دولت درست نيست، اما استقرار در جامعه مدني استراتژي درستي است.
وي با تاكيد بر اين‌كه ويترين مطبوعات ملاك قدرت جامعه مدني نيست، تصريح كرد: براي تقويت جامعه مدني بايد حضور در حوزه مدني را ماندگار كرد. روحانيت در ايران ماندگار است چون در حوزه عمومي پايگاه دارد.
رحماني هم‌چنين با بيان اين‌كه دانشجو بايد در اين چارچوب به قدرت نگاه كند، تصريح كرد: اگر بخواهد اتفاق بنياديني در ايران بيفتد بايد تعاملي بين دولت و حوزه عمومي ايجاد كرد.
وي در بخش ديگر سخنانش تصريح كرد: جنبش دانشجويي در ايران در مقاطعي وجود داشته ولي الان جنبش دانشجويي نداريم اما معتقديم كه صددرصد باز هم جنبش ايجاد خواهد شد.
اين فعال سياسي تاكيد كرد: جنبش دانشجويي جلوه‌اي از جريان روشنفكري و در سطح كلان جريان مذهبي است و براي آن همان بحراني است كه در جريان روشنفكري ديني وجود دارد.
رحماني در پايان تاكيد كرد: در جنبش اجتماعي بايد دستاورد ارائه كرد كه متاسفانه دستاوردي وجود ندارد.

گفت و گو با سعید سلطانپور فعال حقوق بشر در کانادا

از سلسله گفتگوهاي گزارشگران: گفتگو با سعيد سلطانپور از فعالين حقوق بشر در كانادا
قتل زهرا كاظمي متاسفانه يك حقيقت تلخي بود كه نشان دارد چگونه مقامات حكومتي در ايران به كرامت انساني اهميت نمي دهند. با عدم همكاري براي كشف حقيقت در مورد قتل خانم كاظمي و نيز محاكمه دست اندركاران قتل وي. در هر حال اين مسئله به يك معضل سياسي در روابط ايران و كانادا تبديل شده است. دولت ليبرالهاي كانادا بدليل فساد مالي كه گريبانگير انها در يكسال گذشته بوده و دولت ائتلافي هم بود و باضافه رابطه تجار ي گسترده يكطرفه با ايران در موقعيتي نيستند كه بتوانند به ايران فشار سياسي براي اين پرونده بياورند . سعيد سلطانپور ...................

آقاي سلطانپور سپاس كه دعوت ما را براي اين گفتگو پذيرفتيد شما از فعالين حقوق بشر در كانادا هستيد و خوانندگان ما با فعاليتهاي و نوشته هاي آشنايند. اگر ممكن است از خودتان براي ما بگوئيد؟

سعيد سلطانپور: با سلام به شما و خوانندگان تارنماي گزارشگران كه تلاش مي كنيد به اطلاع رساني به مردم ايران به عنوان يك وسيله ارتباط جمعي جانشين عمل كنيد. من سعيد سلطانپور هستم كه قبل از هرچيز مايلم به اطلاع برسانم كه نام من يك تشابه اسمي با شهيد سعيد سلطانپور هست و البته در كشورهاي استبداد زده تشابه اسمي فقط مشكلات امنيتي و دردسرهاي خاص خودش را دارد كه شايد روزي در كتابي به اين مشكلات در سالهاي 60 اشاره كنم . من هم مانند هزاران جوان ايراني كه در انقلاب ضد سلطنتي براي ازادي و استقلال و جمهوري شركت داشتم و براي يك زندگي بهتر برا ي همه ايرانيان وارد فعاليت هاي سياسي شدم و بالطبع بهاي آنرا هم پرداختيم و البته عمرمان بدنيا بود و از اوين جان سالم بدر برديم . و دست سرنوشت ما را به تبعيد اجباري به كانادا انجاميد . به اندازه توان در كانادا هم برا ي كمك به دمكراسي و ازادي در ايران تلاش كردم. يكي از دلايل اصلي هم كه شكر خدا هنوز فسيل نشده ايم را فعاليت براي جامعه ايراني كانادا و درگير شدن روزمره در صحنه اجتماعي و سياسي كانادا مي دانم. يعني به اين نتيجه رسيديم كه مبارزه با بي عدالتي . مبارزه با نژاد پرستي و تلاش براي احقاق حقوق صنفي و حقوق جامعه ايراني در كانادا و در ملا پيرامون در تورنتو جداي از مبارزه براي دموكراسي براي ايران نيست. يعني چون 10 هزار كيلومتر از ايران دور هستيم نبايد دست روي دست بگذاريم . منظورم سالهاي قبل از 2000 بود كه اينترنت و وبلاك و تارنما عمومي نشده بود . به عنوان نمونه دوستاني را ديدم كه روزانه مورد ستم اقتصادي در محيط كار قرار دارند ولي هيچ گونه فعاليتي برا ي بهبود وضعيت شغلي خودشان نمي كنند و هنوز در فرهنگ و ادبيات سياسي دهه هاي قبل بسر ميبرند .

گزارشگران: ايرانيان ساكن در كانادا در زمينه هاي حقوق بشري خيلي فعال بوده اند از نهادهاي موجود كانادا در اين رابطه بگوئيد؟ سعيد سلطانپور: خوشبختانه مسئله حقوق بشر مدتي است كه توانسته حساسيت دوستاني را بر انگيزد. بدين دليل انجمن هاي متعددي هم در اين راستا فعال هستند و كارهاي زيادي هم انجام مي دهند. كه البته اگر متحد شوند از تكرا ر كاري ها و دوباره كاريها جلوگيري مي شود ولي بنابر دلايل تكروي ( كه بحث جداگانه اي دارد ) همه سعي مي كنند با خودشان تنها باشند ولي بنظر من هر كسي كار بكند و منتظر كسي ديگر نباشد اين مثبت است. در هر حال ما به كمك دوستان ديگر كانون انديشه ،گفتكو و حقوق بشر را در سال 2003 بنيان گذاشتيم كه تجربه خوبي بود . و البته در اين مدت چيزهاي زيادي هم امو خته ايم .منجمله خود من از دوستان و شركت كنندگان چيزهاي زيادي در رابطه با حقوق بشر باد گرفته ام. اعلاميه اي اوليه خودمان را كه با كارهاي اخرين مان كه بر دلايل محكمه پسند استوار است مقايسه مي كنيم خودمان متوجه كم تجربگي خودمان مي شويم . و البته راه طولاني و پر دردسري را در راه داريم. ما بحث هاي ازادي را الان برگزار ميكنيم كه با شركت گرو ه هاي مختلفي هست كه شايد اگر ما نباشيم حاضر نيستند حتي جواب سلام گروه سياسي ديگر را بدهند. بعني ما زمينه تبادل نظر و انتقاد از جريانات مختلف فكري به منظور اشنائي مردم با ارا به منظور تقويت

دموكراسي مردم ايران انجام مي هيم.

گزارشگران: يكي از زمينه هاي برجسته اين نوع فعاليت ايرانيان در كانادا پيگيري قتل و شكنجه زهرا كاظمي بوده است . چه تغييراتي در مواضع دولت كانادا ملاحظه ميكنيد؟ در حال حاضر اين موضوع سياسي در كجا قرار دارد. سعيد سلطانپور: قتل زهرا كاظمي متاسفانه يك حقيقت تلخي بود كه نشان دارد چگونه مقامات حكومتي در ايران به كرامت انساني اهميت نمي دهند. با عدم همكاري براي كشف حقيقت در مورد قتل خانم كاظمي و نيز محاكمه دست اندركاران قتل وي. در هر حال اين مسئله به يك معضل سياسي در روابط ايران و كانادا تبديل شده است. دولت ليبرالهاي كانادا بدليل فساد مالي كه گريبانگير انها در يكسال گذشته بوده و دولت ائتلافي هم بود و باضافه رابطه تجار ي گسترده يكطرفه با ايران در موقعيتي نيستند كه بتوانند به ايران فشار سياسي براي اين پرونده بياورند . بدليل فعاليتهاي حقوق بشري ها در كانادا كه به موقع توانستند با هوشياري مسئله زهرا كاظمي را به مطبوعات بكشانند و انرا به يك مسئله ملي كانادا تبديل كنند حكومت ايران مجبور شده است تاوان سياسي سنگيني بپردازد . هرچند انها گستاخانه اعلام ميكنند كه زهرا كاظمي ايراني بوده است انگار چون هركي ايراني باشه مي توانند وي را دستگير و زندان بكنند و در صورت مرگ هم كسي مسول نيست. شايد يكي از دلايلي كه جمهور ي اسلامي اجازه نمي دهد ايرانيان با پاسپورت هاي كشورهاي محل سكونت مانند كانادا و يا اروپا به ايران سفر كنند مسئله روبرو شدن با مشكلات احتمالي است. زيرا اگر خانم كاظمي با پاسپورت كانادايئ به ايران سفر كرده بود الان حتما پرونده شكل ديگري پيدا ميكرد. امسال كانادا پيش نويس قطعنامه براي نقض حقوق بشر را به سارمان ملل داد كه به تصويب رسيد ولي اجرائي نيست . ولي از انجا كه انتخابات هست اگر جامعه ايراني قدرت شناخت داشته باشد مي تواند به نتايج خوبي برسد و وزنه سياسي خود را در همه ابعاد در كانادا تا حدودي تثبيت كند كه البته با توجه به پراكندگي ايرانيان بعيد مي دانم كه اقدامي انجام بگيرد. مثلا جديدا دولت كانادا از تمديد ويزاي دانشجويان بورسيه خودداري ميكند كه بايستي با اين امر دولت كانادا مقابله شود زيرا دولت كانادا بايد از صدور ويزا براي كساني كه در شكنجه و نقض حقوق ايرانيان دست دارند خودداري كنند و همين طور خانواده هاي انها و نه فشار به داشنجويان بياورد . البته هيچ انساني دوست ندارد كه كشور زادگاهش با مشكل روبر و شود ولي وقتي انها اصلا اعتنائي نميكنند بنابراين خودشان هم مسئول تمامي جوانب كار خودشان در نقض حقوق انسانها هستنند. گزارشگران: چه پيشنهادي به فعالين حقوق بشر در خارج از كشور براي گسترش و موثرتر واقع شدن اين اقدامات داريد؟ سعيد سلطانپور: بايد فرهنگ حقوق انسانها را بر اساس كرامت انساني نهادينه كرد. ولي يك نكته مهم وجود دارد كه بسياري از دوستان خارج كشوري هنوز در عمل به روح كلمه حقوق بشر نرسيده اند. مثلا اگر زنداني سياسي از يك گروه بخصوص و يا جريان سياسي باشد از حق ضايع شده اش دفاع ميشود د رحاليكه زنداني سياسي در الويت هست ولي شما نمي توانيد زندانيان معمولي را هم كه در اداره آگاهي ؛ جوجه كباب مي شوند و انقدر شلاق مي خورند كه به جرم ناكرده هم اعتراف مي كنند شما بايد از حق وي هم دفاع كنيد. شما بايد از حق هركسي كه محروم شده بايد دفاع كنيد. حتي اگر طرف شكنجه گر باشد . البته اين به همين راحتي نيست كه تو كسي را كه تو را كابل زده بتواني ازش دفاع كني و يا كسي كه بهترين دوستت را به جوخه اعدام سپرده ازش دفاع كني مسلما ارزو ميكني سر به تن طرف نباشه. و البته مرگ هم حق وي هست ولي بايد شرايط محاكمه عادلانه وي با حضور وكيل مدافع در حضور هيئت منصفه فراهم شود. اين تضميني هست كه هيچ حكومتي نتواند مخالفين خود را بدلايل سياسي به بند بكشد. واقعا الان اعدامهاي انقلابي زمان شاه جاي سوال دارد كه متهم در دادگاه خلق محكوم به اعدام شده بود ؟ اينها هنور توسط گروهها نقد نشده است . همانگونه كه اوايل انقلاب در اعدام سران رژيم شاه كسي از ما به عنوان گروههاي سياسي خواستار رعايت حقوق انان به عنوان زنداني نشد و تا اينكه اين تيغ بسراغ خودمان امد. اين ها از مسئله حقوق بشر ابزاري استفاده ميكنند و براستي برا ي نهادينه كردن حقوق بشر و فرهنگ ان تلاشي ندارند. يعني عضو تشكيلات سياسي هستند ولي انجمن حقوق بشري درست ميكنند . به عنوان نمونه در تورنتو امسال در مراسم قتل عام زندانيان در سال 67 كه بزبان انگليسي و فارسي برگزار شد برگزار كنندگان در قسمت انكليسي كه مخاطبان انگليس زبان داشت طوري وانمود كردند كه تمامي اعدام شدگان از نيروهاي كمونيست بودند در حاليكه واقعيت در اين بود كه اتفاقا اكثر اعدامي ها از نيروهاي مذهبي بودند بنابر اين گفتن نيمي از حقيقت خود يك دروغ بزرگ است كه به كشف حقيقت كمك نمي كند. انها كه در زندانها كشته شدند بدليل اين نبود كه عقيده بخصوصي داشتند بلكه به اين دليل بود كه رهبري سياسي حاكميت را نپذيرفته بودند. تا همين چند سال گذشته صحبت از اعدام هاي شهريور 67 بود و نه تابستان 67 زيرا در شهريور 67 اعدام كمونيست ها در زندان ها شروع شده بود و قبل از ان مجاهدين اعدام شده بودند. اين اگر تنگ نظري نيست چه نامي مي توان براي ان گذاشت. اگر ما از حق ديگران دفاع كنيم به مردم هم ياد خواهيم داد كه بايد از حق ديگران دفاع كنند بدون در نظر گرفتن عقيده ان ديگري بايد اضافه كرد منظور من اين است كه شما به عنوان يك فرد سياسي حق داريد كه از اوضاع و شرايط تحليل خودتان را داشته باشيد . جريان و يا حكومتي را محكوم كنيد (بدون داشتن دلايل محكمه پسند ) ولي در كار حقوق بشري شما بايستي با مدرك و دلايل حرف بزنيد. و سازمانهاي غير دولتي غربي به كار شما اهميتي نمي دهند اگر بر اساس تحليل سياسي باشد.

گزارشگران: در رابطه با رسانه ها سوال كنم. آيا همراهي و توجه رسانه هاي خبري و مستقل و بخصوص در خارج از كشور را به

مسائل حقوق بشر مطلوب ميدانيد؟اگر نه چه پيشنهاد يا پيامي به اين رسانه ها داريد؟

سعيد سلطانپور: همين الان داشتم خبر واشنكتن پست را در مورد اينكه سازمان امنيت امريكا (سيا )يك آلمان عرب تبار را بنام خالد مصري كه با همسرش اختلاف پيدا ميكند و به قول خودمان سر به بيابان مي گذارد يعني بعد از جر و بحث سورا اتوبوس شده و به سمت مقدونيه و الباني مي رود . وي را در مرز دستگير ميكنند و به مسول سيا در اسكوپيه خبر ميدهند . دقيقا مثل مامورين اوين بهت مي گفتند ميبريمش براي يك سوال ، خالد ماصري چشم بسته در هواپيماي سيا سر از افغانستان در مي اورد و اونجا شكنجه ميشود . بعدا سيا مي فهمد كه پاسپورت وي اصلي است و وي تشابه اسمي داشته است . وي شانس اورد كه زنده رها شد. يا خبر ديگري همين حالا در رويتر امده كه هواپيماي سارمان سيا كه براي بردن متهمين تروريستي به زندانهاي مخفي سيا در اروپا و افغانستان استفاده ميشده در يكي از فرودگاه هاي كم استفاده دور افتاده استان انتاريو چندين بار استفاده شده است. خوب ما اين خبر را براي دوستان مترقي كانادائي فرستادم چون الان دوران انتخابات هست و دولت ليبرال بايد پاسخ بدهد كه تا چقدر در اين كار اطلاعات داشته است. يعني با اينكه واشنگتن پست يك نشريه راست هست ولي از انجا كه آزادي مطبوعات و بيان د ر امريكا نهادينه شده است اقدام به انتشار اين اخبار كه حتما هم پايه درستي بايد داشته باشد مي كند چون امريكا قاضي مرتضوي ندارد كه روزنامه ها را فله اي ببندد ولي اگر پايه درست نداشته باشد آنها مواجه با شكايت هاي خسارت مالي سنگين مي شوند. همينطور مجله تايمز نام زندانهاي مخفي سيا در اروپا را فاش كرده است. همين چند سال پيش يك افسر پزشك ارتش كانادا كه در سومالي خدمت مي كرد به افشاي شكنجه و قتل چند سوماليائي توسط چتربازان ارتش كانادا كه باتهام دزدي دستگير شده بودند پرداخت. مطبوعات خبر را منتشر كردند و اين موضوع انقدر دنبال شد كه نخست وزير وقت مجبور شد يگان ويژه چترباز را كه از بهترين واحدها بود منحل كند و افراد خاطي را محاكمه كند. بنابر اين بدون وچود مطبوعات ازاد نبايد انتظار داشت كه نقض حقوق بشر و حقوق شهروندي در ايران با جزئيات منتشر شود. زيرا عواقب در انتظار نويسنده هست. و اين نقش به مطبوعات خارج از كشور واگذار مي شود. و نكته مهم در اين است كه داخل كشوري ها بايد اين اطلاعات را به بيرون بدهند كه اين نقش مطبوعات حفظ شود . بعضي از دوستان ما كه ضد امريكائي هستند و متاسفانه در كنار جمهوري اسلامي قرار ميگيرند زيرا معتقدند كه حقوق بشر كار امريكا و اسرائيل براي فشار روي حكومت ايران هست. اينها هيچگاه در هيچ فعاليتي . سميناري همكاري نكردند. اين وظيفه حكومت ايران هست كه به استبداد پايان بدهد تا امريكا و اسرائيل خلع سلاح شوند. اتفاقا اين بهانه اي بود كه متاسفانه هيچ گاه به مسائل نقض حقوق بشر در اپوزيسيون پرداخته نشد بدليل اينكه رژيم از ان استفاده ميكرد كه البته بحث مفصلي دارد.

گزارشگران: هم اكنون وضعيت حقوق بشر در ايران و خصوصا اوضاع زندانيان سياسي را چگونه ميبينيد؟

سعيد سلطانپور: بعضي ها از طرفداران حكومت و نيز سران قوه قضائيه استدلال مي كنند كه وضعيت حقوق بشر بهتر شده است. اين بستگي دارد به اينكه چگونه استدلا ل كنيم اگر اشتباه را با اشتباه مقايسه كنيم دچار اشتباه اخلاقي و منطقي شده ايم . مانند گروه هائي كه تعداد اعداميان در زمان شاه را كه مسلما اصلا قابل مقايسه با جمهوري اسلامي نيست را دليل بر بهتر بودن رژيم سلطنتي مي دانند . در صورتي كه سركوب شديد ساواك بود كه خفقان شديد را بر كشور جاري كرده بود و از دلايل اصلي بروز انقلاب شد . در حاليكه حتي وجود يك زنداني عقيدتي و سياسي نشان از نبود آزادي بيان و آزادي هاي سياسي كه پيش شرط رشد انسان در يك حكومت دموكراسي هست ، دارد وجود اكبر گنجي ، ناصر زرافشان ؤ سلطاني و فعالين كارگري سقز ،دانشجويان . امير انتظام دليل روشن از نقض اشكار حقوق انسانها در ايران هست . گزارشگران: موضوعات مهم و گرهي نقض حقوق بشر در ايران در شرايط فعلي را كدام مي دانيد؟ سعيد سلطانپور: ببينيد اجازه بدهيد كمي صحبت را بازتر كنم . ببينيد از انجا كه حكومت ايران در تمامي سطوح زندگي شهروندان دخالت داشته است بنابر اين هيچگاه اجازه انتشار امار واقعي در مورد خودفروشي ،اعتياد ، دزدي ،قتل و جنايت و فقر ،گداها ، سو استفاده هاي جنسي را نمي دهد چون همانطور كه گفتم انتشار هر گونه امار كه اتفاقا بسيار زياد و البته دردناك هست. يك نمونه اي كه جديدا شخصي از ايران برايم تعريف كرد كه جند سالي است كه بسيج قبل از غروب افتاب در بهشت زهرا از ورود افراد جلوگير ي مي كند. وقتي علت را پرسيدم گفت بدليل سو استفاده از تاريكي شب براي كارهاي جنسي زن و مرد كه جايي ندارند . وي اضافه كرد بعد از اينكه در چندين مورد به بعضي از زنان مرده در سرد خانه تجاوز شده بود ماموران در جلوي سردخانه هم كشيك ميدهند. و بدين دليل شاهد زير رميني شدن خلافهاي قانوني هستيم . يعني اگر امار نباشد كه نمي توان عمق فاجعه را شناخت و انرا درمان كرد. اگر امار ارائه شود كه سرشكستگي براي روحانيوني است كه وعده يك جامعه ايده ال انساني را مي دادند كه در ان عدالت اجتماعي بر قرار باشد و ثروت كشور عادانه توزيع شده باشد. چگونه ميشود بدون كمك جامعه مشكل بيماري ايدز را درمان كرد . يك حكومت مردمي مسول بهداشت و رفاه مردم خود هست . و براي كشوري مانند ايران كه منابع نفتي و منابع زير رميني كافي دارد عدم توزيع عادلانه سرويس و پوشش خدماتي يك نقض اشكار حقوق بشر و شهروندي است. ديگه بقيه اش هم كه خودتان بهتر مي دانيد . و البته اكر آزادي بيان وجود نداشته باشد مشكلات هم بيان نخواهد شد . اگرازادي نباشد مردم در وحله اول از حق تعيين سرنوشت خودشان محروم هستند و اين سرفصل تمامي مشكلات مردم ايران هست.

گزارشگران: ميزان حمايت نهادهاي بين المللي از فعاليت هاي اين شبكه را چگونه ارزيابي ميكنيد؟

سعيد سلطانپور: اگر منظورتان شبكه فعالان ايراني حقوق بشر در اروپا و امريكاي شمالي مي باشد بايد بگم كه دوستان با نهادهاي غير دولتي همكاريهاي گسترده اي دارند و البته اين تنها بدليل كار مستمر و سازمان يافته و با نيت خير و بدون هيچ پشتيباني مالي براي بهبود وضعيت حقوق مردم ايران انجام شده است. كه باعث شده نهادهاي بين المللي به فعالان مراجعه مي كنند. كاري كه اينها ميكنند را بايد با عفو بين الملل مقايسه كرد با اين تفاوت كه انها بودجه و امكانات مالي دارند و ما هيچ نداريم. نيروهاي مستقل حقوق بشري مانند ما و فعالان اروپا و امريكا به اصل عدم همكاري با دولتها پايبند هستيم بدين دليل كه مي دانيم منافع اقتصادي و سياسي كشورها با كشورهاي ديگر بر اساس حقوق بشر تنظيم نشده است و بنابر اين هر لحظه مي تواند عوض شود.

گزارشگران: آيا ناگفته اي را ضروري ميدانيد؟

سعيد سلطانپور: كار حقوق بشري كار طولاني مدت و مستمر هست. نياز به كمك و پشتيباني همه مردم ايران بخصوص ايرانيان خارج از كشو ر دارد كه با كمك هاي مالي و معنوي خودشان به هر گروهي كه فكر مي كنند كار حقوق بشري مي كند انها را تقويت كنند. هر كسي مي تواند با توجه به مسئوليتش در حوزه محل زندگيش خبرهاي نقض حقوق بشر و حقوق شهروندي در ايران را به اطلاع رسانه ها و نمايندگان پارلمانها بگذارند. هيچ كاري بي اثر نيست. هيچ گنجي بدون رنج ميسر نيست. تجارب ديگر ملتها و كشورها در احقاق حقوق خودشان را به اطلاع ايرانيان برسانيم . ما بايد تلاش بيشتري بكنيم تا نسل بعدي ما در جامعه بدون تبعيض جنسي ، مذهبي و قومي زندگي كند. گزارشگران: باز هم ممنون كه در اين گفتگو شركت كرديد. سعيد سلطانپور: با تشكر و با ارزوي موفقيت شما گزارشگران 5.12.2005 http://www.gozareshgar.com
بازگشت به صٿحه نخست



href="http://www.nedstatbasic.net/stats?ADiqzwviUlfwI+gtUdli4YFDmnMA">
Free counter

گفت و گو با سعید سلطانپور فعال حقوق بشر در کانادا

از سلسله گفتگوهاي گزارشگران: گفتگو با سعيد سلطانپور از فعالين حقوق بشر در كانادا
قتل زهرا كاظمي متاسفانه يك حقيقت تلخي بود كه نشان دارد چگونه مقامات حكومتي در ايران به كرامت انساني اهميت نمي دهند. با عدم همكاري براي كشف حقيقت در مورد قتل خانم كاظمي و نيز محاكمه دست اندركاران قتل وي. در هر حال اين مسئله به يك معضل سياسي در روابط ايران و كانادا تبديل شده است. دولت ليبرالهاي كانادا بدليل فساد مالي كه گريبانگير انها در يكسال گذشته بوده و دولت ائتلافي هم بود و باضافه رابطه تجار ي گسترده يكطرفه با ايران در موقعيتي نيستند كه بتوانند به ايران فشار سياسي براي اين پرونده بياورند . سعيد سلطانپور ...................

آقاي سلطانپور سپاس كه دعوت ما را براي اين گفتگو پذيرفتيد شما از فعالين حقوق بشر در كانادا هستيد و خوانندگان ما با فعاليتهاي و نوشته هاي آشنايند. اگر ممكن است از خودتان براي ما بگوئيد؟

سعيد سلطانپور: با سلام به شما و خوانندگان تارنماي گزارشگران كه تلاش مي كنيد به اطلاع رساني به مردم ايران به عنوان يك وسيله ارتباط جمعي جانشين عمل كنيد. من سعيد سلطانپور هستم كه قبل از هرچيز مايلم به اطلاع برسانم كه نام من يك تشابه اسمي با شهيد سعيد سلطانپور هست و البته در كشورهاي استبداد زده تشابه اسمي فقط مشكلات امنيتي و دردسرهاي خاص خودش را دارد كه شايد روزي در كتابي به اين مشكلات در سالهاي 60 اشاره كنم . من هم مانند هزاران جوان ايراني كه در انقلاب ضد سلطنتي براي ازادي و استقلال و جمهوري شركت داشتم و براي يك زندگي بهتر برا ي همه ايرانيان وارد فعاليت هاي سياسي شدم و بالطبع بهاي آنرا هم پرداختيم و البته عمرمان بدنيا بود و از اوين جان سالم بدر برديم . و دست سرنوشت ما را به تبعيد اجباري به كانادا انجاميد . به اندازه توان در كانادا هم برا ي كمك به دمكراسي و ازادي در ايران تلاش كردم. يكي از دلايل اصلي هم كه شكر خدا هنوز فسيل نشده ايم را فعاليت براي جامعه ايراني كانادا و درگير شدن روزمره در صحنه اجتماعي و سياسي كانادا مي دانم. يعني به اين نتيجه رسيديم كه مبارزه با بي عدالتي . مبارزه با نژاد پرستي و تلاش براي احقاق حقوق صنفي و حقوق جامعه ايراني در كانادا و در ملا پيرامون در تورنتو جداي از مبارزه براي دموكراسي براي ايران نيست. يعني چون 10 هزار كيلومتر از ايران دور هستيم نبايد دست روي دست بگذاريم . منظورم سالهاي قبل از 2000 بود كه اينترنت و وبلاك و تارنما عمومي نشده بود . به عنوان نمونه دوستاني را ديدم كه روزانه مورد ستم اقتصادي در محيط كار قرار دارند ولي هيچ گونه فعاليتي برا ي بهبود وضعيت شغلي خودشان نمي كنند و هنوز در فرهنگ و ادبيات سياسي دهه هاي قبل بسر ميبرند .

گزارشگران: ايرانيان ساكن در كانادا در زمينه هاي حقوق بشري خيلي فعال بوده اند از نهادهاي موجود كانادا در اين رابطه بگوئيد؟ سعيد سلطانپور: خوشبختانه مسئله حقوق بشر مدتي است كه توانسته حساسيت دوستاني را بر انگيزد. بدين دليل انجمن هاي متعددي هم در اين راستا فعال هستند و كارهاي زيادي هم انجام مي دهند. كه البته اگر متحد شوند از تكرا ر كاري ها و دوباره كاريها جلوگيري مي شود ولي بنابر دلايل تكروي ( كه بحث جداگانه اي دارد ) همه سعي مي كنند با خودشان تنها باشند ولي بنظر من هر كسي كار بكند و منتظر كسي ديگر نباشد اين مثبت است. در هر حال ما به كمك دوستان ديگر كانون انديشه ،گفتكو و حقوق بشر را در سال 2003 بنيان گذاشتيم كه تجربه خوبي بود . و البته در اين مدت چيزهاي زيادي هم امو خته ايم .منجمله خود من از دوستان و شركت كنندگان چيزهاي زيادي در رابطه با حقوق بشر باد گرفته ام. اعلاميه اي اوليه خودمان را كه با كارهاي اخرين مان كه بر دلايل محكمه پسند استوار است مقايسه مي كنيم خودمان متوجه كم تجربگي خودمان مي شويم . و البته راه طولاني و پر دردسري را در راه داريم. ما بحث هاي ازادي را الان برگزار ميكنيم كه با شركت گرو ه هاي مختلفي هست كه شايد اگر ما نباشيم حاضر نيستند حتي جواب سلام گروه سياسي ديگر را بدهند. بعني ما زمينه تبادل نظر و انتقاد از جريانات مختلف فكري به منظور اشنائي مردم با ارا به منظور تقويت

دموكراسي مردم ايران انجام مي هيم.

گزارشگران: يكي از زمينه هاي برجسته اين نوع فعاليت ايرانيان در كانادا پيگيري قتل و شكنجه زهرا كاظمي بوده است . چه تغييراتي در مواضع دولت كانادا ملاحظه ميكنيد؟ در حال حاضر اين موضوع سياسي در كجا قرار دارد. سعيد سلطانپور: قتل زهرا كاظمي متاسفانه يك حقيقت تلخي بود كه نشان دارد چگونه مقامات حكومتي در ايران به كرامت انساني اهميت نمي دهند. با عدم همكاري براي كشف حقيقت در مورد قتل خانم كاظمي و نيز محاكمه دست اندركاران قتل وي. در هر حال اين مسئله به يك معضل سياسي در روابط ايران و كانادا تبديل شده است. دولت ليبرالهاي كانادا بدليل فساد مالي كه گريبانگير انها در يكسال گذشته بوده و دولت ائتلافي هم بود و باضافه رابطه تجار ي گسترده يكطرفه با ايران در موقعيتي نيستند كه بتوانند به ايران فشار سياسي براي اين پرونده بياورند . بدليل فعاليتهاي حقوق بشري ها در كانادا كه به موقع توانستند با هوشياري مسئله زهرا كاظمي را به مطبوعات بكشانند و انرا به يك مسئله ملي كانادا تبديل كنند حكومت ايران مجبور شده است تاوان سياسي سنگيني بپردازد . هرچند انها گستاخانه اعلام ميكنند كه زهرا كاظمي ايراني بوده است انگار چون هركي ايراني باشه مي توانند وي را دستگير و زندان بكنند و در صورت مرگ هم كسي مسول نيست. شايد يكي از دلايلي كه جمهور ي اسلامي اجازه نمي دهد ايرانيان با پاسپورت هاي كشورهاي محل سكونت مانند كانادا و يا اروپا به ايران سفر كنند مسئله روبرو شدن با مشكلات احتمالي است. زيرا اگر خانم كاظمي با پاسپورت كانادايئ به ايران سفر كرده بود الان حتما پرونده شكل ديگري پيدا ميكرد. امسال كانادا پيش نويس قطعنامه براي نقض حقوق بشر را به سارمان ملل داد كه به تصويب رسيد ولي اجرائي نيست . ولي از انجا كه انتخابات هست اگر جامعه ايراني قدرت شناخت داشته باشد مي تواند به نتايج خوبي برسد و وزنه سياسي خود را در همه ابعاد در كانادا تا حدودي تثبيت كند كه البته با توجه به پراكندگي ايرانيان بعيد مي دانم كه اقدامي انجام بگيرد. مثلا جديدا دولت كانادا از تمديد ويزاي دانشجويان بورسيه خودداري ميكند كه بايستي با اين امر دولت كانادا مقابله شود زيرا دولت كانادا بايد از صدور ويزا براي كساني كه در شكنجه و نقض حقوق ايرانيان دست دارند خودداري كنند و همين طور خانواده هاي انها و نه فشار به داشنجويان بياورد . البته هيچ انساني دوست ندارد كه كشور زادگاهش با مشكل روبر و شود ولي وقتي انها اصلا اعتنائي نميكنند بنابراين خودشان هم مسئول تمامي جوانب كار خودشان در نقض حقوق انسانها هستنند. گزارشگران: چه پيشنهادي به فعالين حقوق بشر در خارج از كشور براي گسترش و موثرتر واقع شدن اين اقدامات داريد؟ سعيد سلطانپور: بايد فرهنگ حقوق انسانها را بر اساس كرامت انساني نهادينه كرد. ولي يك نكته مهم وجود دارد كه بسياري از دوستان خارج كشوري هنوز در عمل به روح كلمه حقوق بشر نرسيده اند. مثلا اگر زنداني سياسي از يك گروه بخصوص و يا جريان سياسي باشد از حق ضايع شده اش دفاع ميشود د رحاليكه زنداني سياسي در الويت هست ولي شما نمي توانيد زندانيان معمولي را هم كه در اداره آگاهي ؛ جوجه كباب مي شوند و انقدر شلاق مي خورند كه به جرم ناكرده هم اعتراف مي كنند شما بايد از حق وي هم دفاع كنيد. شما بايد از حق هركسي كه محروم شده بايد دفاع كنيد. حتي اگر طرف شكنجه گر باشد . البته اين به همين راحتي نيست كه تو كسي را كه تو را كابل زده بتواني ازش دفاع كني و يا كسي كه بهترين دوستت را به جوخه اعدام سپرده ازش دفاع كني مسلما ارزو ميكني سر به تن طرف نباشه. و البته مرگ هم حق وي هست ولي بايد شرايط محاكمه عادلانه وي با حضور وكيل مدافع در حضور هيئت منصفه فراهم شود. اين تضميني هست كه هيچ حكومتي نتواند مخالفين خود را بدلايل سياسي به بند بكشد. واقعا الان اعدامهاي انقلابي زمان شاه جاي سوال دارد كه متهم در دادگاه خلق محكوم به اعدام شده بود ؟ اينها هنور توسط گروهها نقد نشده است . همانگونه كه اوايل انقلاب در اعدام سران رژيم شاه كسي از ما به عنوان گروههاي سياسي خواستار رعايت حقوق انان به عنوان زنداني نشد و تا اينكه اين تيغ بسراغ خودمان امد. اين ها از مسئله حقوق بشر ابزاري استفاده ميكنند و براستي برا ي نهادينه كردن حقوق بشر و فرهنگ ان تلاشي ندارند. يعني عضو تشكيلات سياسي هستند ولي انجمن حقوق بشري درست ميكنند . به عنوان نمونه در تورنتو امسال در مراسم قتل عام زندانيان در سال 67 كه بزبان انگليسي و فارسي برگزار شد برگزار كنندگان در قسمت انكليسي كه مخاطبان انگليس زبان داشت طوري وانمود كردند كه تمامي اعدام شدگان از نيروهاي كمونيست بودند در حاليكه واقعيت در اين بود كه اتفاقا اكثر اعدامي ها از نيروهاي مذهبي بودند بنابر اين گفتن نيمي از حقيقت خود يك دروغ بزرگ است كه به كشف حقيقت كمك نمي كند. انها كه در زندانها كشته شدند بدليل اين نبود كه عقيده بخصوصي داشتند بلكه به اين دليل بود كه رهبري سياسي حاكميت را نپذيرفته بودند. تا همين چند سال گذشته صحبت از اعدام هاي شهريور 67 بود و نه تابستان 67 زيرا در شهريور 67 اعدام كمونيست ها در زندان ها شروع شده بود و قبل از ان مجاهدين اعدام شده بودند. اين اگر تنگ نظري نيست چه نامي مي توان براي ان گذاشت. اگر ما از حق ديگران دفاع كنيم به مردم هم ياد خواهيم داد كه بايد از حق ديگران دفاع كنند بدون در نظر گرفتن عقيده ان ديگري بايد اضافه كرد منظور من اين است كه شما به عنوان يك فرد سياسي حق داريد كه از اوضاع و شرايط تحليل خودتان را داشته باشيد . جريان و يا حكومتي را محكوم كنيد (بدون داشتن دلايل محكمه پسند ) ولي در كار حقوق بشري شما بايستي با مدرك و دلايل حرف بزنيد. و سازمانهاي غير دولتي غربي به كار شما اهميتي نمي دهند اگر بر اساس تحليل سياسي باشد.

گزارشگران: در رابطه با رسانه ها سوال كنم. آيا همراهي و توجه رسانه هاي خبري و مستقل و بخصوص در خارج از كشور را به

مسائل حقوق بشر مطلوب ميدانيد؟اگر نه چه پيشنهاد يا پيامي به اين رسانه ها داريد؟

سعيد سلطانپور: همين الان داشتم خبر واشنكتن پست را در مورد اينكه سازمان امنيت امريكا (سيا )يك آلمان عرب تبار را بنام خالد مصري كه با همسرش اختلاف پيدا ميكند و به قول خودمان سر به بيابان مي گذارد يعني بعد از جر و بحث سورا اتوبوس شده و به سمت مقدونيه و الباني مي رود . وي را در مرز دستگير ميكنند و به مسول سيا در اسكوپيه خبر ميدهند . دقيقا مثل مامورين اوين بهت مي گفتند ميبريمش براي يك سوال ، خالد ماصري چشم بسته در هواپيماي سيا سر از افغانستان در مي اورد و اونجا شكنجه ميشود . بعدا سيا مي فهمد كه پاسپورت وي اصلي است و وي تشابه اسمي داشته است . وي شانس اورد كه زنده رها شد. يا خبر ديگري همين حالا در رويتر امده كه هواپيماي سارمان سيا كه براي بردن متهمين تروريستي به زندانهاي مخفي سيا در اروپا و افغانستان استفاده ميشده در يكي از فرودگاه هاي كم استفاده دور افتاده استان انتاريو چندين بار استفاده شده است. خوب ما اين خبر را براي دوستان مترقي كانادائي فرستادم چون الان دوران انتخابات هست و دولت ليبرال بايد پاسخ بدهد كه تا چقدر در اين كار اطلاعات داشته است. يعني با اينكه واشنگتن پست يك نشريه راست هست ولي از انجا كه آزادي مطبوعات و بيان د ر امريكا نهادينه شده است اقدام به انتشار اين اخبار كه حتما هم پايه درستي بايد داشته باشد مي كند چون امريكا قاضي مرتضوي ندارد كه روزنامه ها را فله اي ببندد ولي اگر پايه درست نداشته باشد آنها مواجه با شكايت هاي خسارت مالي سنگين مي شوند. همينطور مجله تايمز نام زندانهاي مخفي سيا در اروپا را فاش كرده است. همين چند سال پيش يك افسر پزشك ارتش كانادا كه در سومالي خدمت مي كرد به افشاي شكنجه و قتل چند سوماليائي توسط چتربازان ارتش كانادا كه باتهام دزدي دستگير شده بودند پرداخت. مطبوعات خبر را منتشر كردند و اين موضوع انقدر دنبال شد كه نخست وزير وقت مجبور شد يگان ويژه چترباز را كه از بهترين واحدها بود منحل كند و افراد خاطي را محاكمه كند. بنابر اين بدون وچود مطبوعات ازاد نبايد انتظار داشت كه نقض حقوق بشر و حقوق شهروندي در ايران با جزئيات منتشر شود. زيرا عواقب در انتظار نويسنده هست. و اين نقش به مطبوعات خارج از كشور واگذار مي شود. و نكته مهم در اين است كه داخل كشوري ها بايد اين اطلاعات را به بيرون بدهند كه اين نقش مطبوعات حفظ شود . بعضي از دوستان ما كه ضد امريكائي هستند و متاسفانه در كنار جمهوري اسلامي قرار ميگيرند زيرا معتقدند كه حقوق بشر كار امريكا و اسرائيل براي فشار روي حكومت ايران هست. اينها هيچگاه در هيچ فعاليتي . سميناري همكاري نكردند. اين وظيفه حكومت ايران هست كه به استبداد پايان بدهد تا امريكا و اسرائيل خلع سلاح شوند. اتفاقا اين بهانه اي بود كه متاسفانه هيچ گاه به مسائل نقض حقوق بشر در اپوزيسيون پرداخته نشد بدليل اينكه رژيم از ان استفاده ميكرد كه البته بحث مفصلي دارد.

گزارشگران: هم اكنون وضعيت حقوق بشر در ايران و خصوصا اوضاع زندانيان سياسي را چگونه ميبينيد؟

سعيد سلطانپور: بعضي ها از طرفداران حكومت و نيز سران قوه قضائيه استدلال مي كنند كه وضعيت حقوق بشر بهتر شده است. اين بستگي دارد به اينكه چگونه استدلا ل كنيم اگر اشتباه را با اشتباه مقايسه كنيم دچار اشتباه اخلاقي و منطقي شده ايم . مانند گروه هائي كه تعداد اعداميان در زمان شاه را كه مسلما اصلا قابل مقايسه با جمهوري اسلامي نيست را دليل بر بهتر بودن رژيم سلطنتي مي دانند . در صورتي كه سركوب شديد ساواك بود كه خفقان شديد را بر كشور جاري كرده بود و از دلايل اصلي بروز انقلاب شد . در حاليكه حتي وجود يك زنداني عقيدتي و سياسي نشان از نبود آزادي بيان و آزادي هاي سياسي كه پيش شرط رشد انسان در يك حكومت دموكراسي هست ، دارد وجود اكبر گنجي ، ناصر زرافشان ؤ سلطاني و فعالين كارگري سقز ،دانشجويان . امير انتظام دليل روشن از نقض اشكار حقوق انسانها در ايران هست . گزارشگران: موضوعات مهم و گرهي نقض حقوق بشر در ايران در شرايط فعلي را كدام مي دانيد؟ سعيد سلطانپور: ببينيد اجازه بدهيد كمي صحبت را بازتر كنم . ببينيد از انجا كه حكومت ايران در تمامي سطوح زندگي شهروندان دخالت داشته است بنابر اين هيچگاه اجازه انتشار امار واقعي در مورد خودفروشي ،اعتياد ، دزدي ،قتل و جنايت و فقر ،گداها ، سو استفاده هاي جنسي را نمي دهد چون همانطور كه گفتم انتشار هر گونه امار كه اتفاقا بسيار زياد و البته دردناك هست. يك نمونه اي كه جديدا شخصي از ايران برايم تعريف كرد كه جند سالي است كه بسيج قبل از غروب افتاب در بهشت زهرا از ورود افراد جلوگير ي مي كند. وقتي علت را پرسيدم گفت بدليل سو استفاده از تاريكي شب براي كارهاي جنسي زن و مرد كه جايي ندارند . وي اضافه كرد بعد از اينكه در چندين مورد به بعضي از زنان مرده در سرد خانه تجاوز شده بود ماموران در جلوي سردخانه هم كشيك ميدهند. و بدين دليل شاهد زير رميني شدن خلافهاي قانوني هستيم . يعني اگر امار نباشد كه نمي توان عمق فاجعه را شناخت و انرا درمان كرد. اگر امار ارائه شود كه سرشكستگي براي روحانيوني است كه وعده يك جامعه ايده ال انساني را مي دادند كه در ان عدالت اجتماعي بر قرار باشد و ثروت كشور عادانه توزيع شده باشد. چگونه ميشود بدون كمك جامعه مشكل بيماري ايدز را درمان كرد . يك حكومت مردمي مسول بهداشت و رفاه مردم خود هست . و براي كشوري مانند ايران كه منابع نفتي و منابع زير رميني كافي دارد عدم توزيع عادلانه سرويس و پوشش خدماتي يك نقض اشكار حقوق بشر و شهروندي است. ديگه بقيه اش هم كه خودتان بهتر مي دانيد . و البته اكر آزادي بيان وجود نداشته باشد مشكلات هم بيان نخواهد شد . اگرازادي نباشد مردم در وحله اول از حق تعيين سرنوشت خودشان محروم هستند و اين سرفصل تمامي مشكلات مردم ايران هست.

گزارشگران: ميزان حمايت نهادهاي بين المللي از فعاليت هاي اين شبكه را چگونه ارزيابي ميكنيد؟

سعيد سلطانپور: اگر منظورتان شبكه فعالان ايراني حقوق بشر در اروپا و امريكاي شمالي مي باشد بايد بگم كه دوستان با نهادهاي غير دولتي همكاريهاي گسترده اي دارند و البته اين تنها بدليل كار مستمر و سازمان يافته و با نيت خير و بدون هيچ پشتيباني مالي براي بهبود وضعيت حقوق مردم ايران انجام شده است. كه باعث شده نهادهاي بين المللي به فعالان مراجعه مي كنند. كاري كه اينها ميكنند را بايد با عفو بين الملل مقايسه كرد با اين تفاوت كه انها بودجه و امكانات مالي دارند و ما هيچ نداريم. نيروهاي مستقل حقوق بشري مانند ما و فعالان اروپا و امريكا به اصل عدم همكاري با دولتها پايبند هستيم بدين دليل كه مي دانيم منافع اقتصادي و سياسي كشورها با كشورهاي ديگر بر اساس حقوق بشر تنظيم نشده است و بنابر اين هر لحظه مي تواند عوض شود.

گزارشگران: آيا ناگفته اي را ضروري ميدانيد؟

سعيد سلطانپور: كار حقوق بشري كار طولاني مدت و مستمر هست. نياز به كمك و پشتيباني همه مردم ايران بخصوص ايرانيان خارج از كشو ر دارد كه با كمك هاي مالي و معنوي خودشان به هر گروهي كه فكر مي كنند كار حقوق بشري مي كند انها را تقويت كنند. هر كسي مي تواند با توجه به مسئوليتش در حوزه محل زندگيش خبرهاي نقض حقوق بشر و حقوق شهروندي در ايران را به اطلاع رسانه ها و نمايندگان پارلمانها بگذارند. هيچ كاري بي اثر نيست. هيچ گنجي بدون رنج ميسر نيست. تجارب ديگر ملتها و كشورها در احقاق حقوق خودشان را به اطلاع ايرانيان برسانيم . ما بايد تلاش بيشتري بكنيم تا نسل بعدي ما در جامعه بدون تبعيض جنسي ، مذهبي و قومي زندگي كند. گزارشگران: باز هم ممنون كه در اين گفتگو شركت كرديد. سعيد سلطانپور: با تشكر و با ارزوي موفقيت شما گزارشگران 5.12.2005 http://www.gozareshgar.com
بازگشت به صٿحه نخست



href="http://www.nedstatbasic.net/stats?ADiqzwviUlfwI+gtUdli4YFDmnMA">
Free counter

زید آبادی جنبش دانشجوئی به سمت رفتارعای رمانتیک گونه پیش نرود

زيدآبادي: جنبش دانشجويي به سمت رفتارهاي رمانتيك‌‏گونه پيش نرود
ايلنا :احمد زيدآبادي، گفت: دانشجويان براي انجام فعاليت‌‏هاي درست سياسي بايد ابتدا از طريق آشنايي با روانشناسي رشد، ويژگي‌‏ها و علقه‌‏ها و خواسته‌‏هاي خود را بشناسند چرا كه از اين طريق مي‌‏توان به انجام فعاليت‌‏هاي منطقي و روابط جمعي مسالمت‌‏آميز دست يافت. احمد زيدآبادي در سمينار" جامعه، جنبش دانشجويي، دموكراسي" كه از سوي انجمن اسلامي دانشجويان دانشكده علوم اجتماعي و دانشگاه تهران در تالار ابن‌‏خلدون اين دانشكده در سخناني با عنوان" جنبش دانشجويي و شرايط نوين ايران" ضمن انتقاد از وضعيت آلودگي هواي شهر تهران و تاثير آن بر فشار روحي و رواني شهروندان، گفت: اين آلودگي به هواي شهر ختم نمي‌‏شود بلكه فضاي سياسي كشور ما هم به همين اندازه آلوده است و ما در آن فضا تنفس مي‌‏كنيم، البته در تحليل دلايل آلودگي ‌‏هواي شهر تهران مي‌‏توان اين مشكل را به افراد مختلفي نسبت داد؛ مثلا مي‌‏توان آن را به آقامحمدخان قاجار نسبت داد كه از قريه‌‏اي خوشش آمد و آن را پايتخت كرد و ملاحظه ضرورت گستردگي پايتخت را نكرد. ضمن اينكه مي‌‏توان ناصرالدين شاه را به دلايل بازكردن راه ورود اتومبيل ايران و ايجاد زمينه آلودگي هوا نسبت داد، ضمن آنكه آن را مي‌‏توان به سياست يارانه بنزين و ساير سياست‌‏هاي پوپوليستي دولت ميرحسين موسوي و سياست توجه به صنعت خودروسازي در دولت هاشمي رفسنجاني نسبت داد و البته ممكن است يك نفر مثل آقاي جلايي‌پور دليل اين وضعيت را راي ندادن يكي دو نفر از شهروندان در انتخابات بداند.وي افزود: تفاوت موجود بين افراد مختلف در زمينه همين مساله آلودگي هوا باعث شده كه يك جنبش فراگير اجتماعي در اين زمينه شكل نگيرد اين در حالي است كه هيچ يك از روشنفكران واقعي ايران با اين روند موافق نيستند و هيچ وقت هم اين افراد يك كاسه نخواهند شد و به دليل اختلاف نظرهاي موجود بيشتر با هم درگير هستند.زيدآبادي در انتقاد به بخشي از اظهارات "فكوهي" مبني بر اين‌‏كه تغيير الزاما بايد از پايين باشد, گفت: امكان تغيير از بالا هم وجود دارد به اين معنا كه گاهي رهبران جامعه مجبور به پذيرش تغيير و تحولي مي‌‏شوند.وي در بخش از سخنان خود با اشاره به اينكه دنياي بيرون در اذهان ما ايرانيان همواره دنياي متخاصم است، افزود: اين تصور از دنياي بيرون ما را به لحاظ سياسي فلج كرده است و حتي روشنفكران و بزرگان سياسي ما وقتي وارد عرصه سياست خارجي مي شوند دچار فضاي اسطوره‌‏اي مي‌‏شوند و وقتي اين وضعيت ايجاد مي‌‏شود تحليل به بن‌‏بست مي‌‏رسد.اين فعال ملي مذهبي با اشاره به تحولات جهاني تصريح كرد: امواج جهاني در حال وزيدن است و به تمام كشورها خواهد رسيد، ديگر امكان ندارد كه ديكتاتوري در يك كشور جهان سومي هر طوري كه مي‌‏خواهد عمل كند و كسي كاري به او نداشته باشد. همين گروه‌‏هايي كه در عراق در حال فعاليت هستند و خيلي هم مورد تاييد ايران هستند در سايه حمله آمريكا امكان فعاليت پيدا ‌‏كردند. مقصودم اين است كه اين حركت‌‏هاي جهاني را سياه و سفيد نگاه نكنيم.وي افزود: اكنون كه اراده فراگير در كشور براي تغيير وجود ندارد, يك سري عوامل بيروني و خارج از اراده ما در حال اثر‌‏گذاري بر مسائل كشورهاست و ما بايد دقيق و منطقي با آنها نگاه كنيم, چرا كه اين امواج گريزناپذير است. فعاليت جنبش دانشجويي هم بايد منطبق با تمام اين ويژگي‌‏ها باشد و به سمت رفتارهاي رمانتيك گونه پيش نرود و اين مساله در سايه يك حركت مدني و غيرخشونت‌‏آميز امكان‌‏پذير است.زيدآبادي با تاكيد بر غفلت نيروهاي سياسي جامعه از خود, گفت: اين در حالي است كه يك نيروي سياسي اثرگذار بايد از سلامت و بلوغ شخصيتي برخوردار باشد، يك شخصيت بلوغ نيافته سياسي هر چقدر هم پيش برود بالاخره سقوط خواهد كرد. خودسازي و نهضت بازگشت به شخصيت بايد در ميان نيروهاي سياسي رخ دهد. البته مقصودم اصلا خودسازي مورد نظر روحانيون نيست بلكه مقصودم دستيابي به شخصيتي سالم‌‏ و راحت است.

زید آبادی جنبش دانشجوئی به سمت رفتارعای رمانتیک گونه پیش نرود

زيدآبادي: جنبش دانشجويي به سمت رفتارهاي رمانتيك‌‏گونه پيش نرود
ايلنا :احمد زيدآبادي، گفت: دانشجويان براي انجام فعاليت‌‏هاي درست سياسي بايد ابتدا از طريق آشنايي با روانشناسي رشد، ويژگي‌‏ها و علقه‌‏ها و خواسته‌‏هاي خود را بشناسند چرا كه از اين طريق مي‌‏توان به انجام فعاليت‌‏هاي منطقي و روابط جمعي مسالمت‌‏آميز دست يافت. احمد زيدآبادي در سمينار" جامعه، جنبش دانشجويي، دموكراسي" كه از سوي انجمن اسلامي دانشجويان دانشكده علوم اجتماعي و دانشگاه تهران در تالار ابن‌‏خلدون اين دانشكده در سخناني با عنوان" جنبش دانشجويي و شرايط نوين ايران" ضمن انتقاد از وضعيت آلودگي هواي شهر تهران و تاثير آن بر فشار روحي و رواني شهروندان، گفت: اين آلودگي به هواي شهر ختم نمي‌‏شود بلكه فضاي سياسي كشور ما هم به همين اندازه آلوده است و ما در آن فضا تنفس مي‌‏كنيم، البته در تحليل دلايل آلودگي ‌‏هواي شهر تهران مي‌‏توان اين مشكل را به افراد مختلفي نسبت داد؛ مثلا مي‌‏توان آن را به آقامحمدخان قاجار نسبت داد كه از قريه‌‏اي خوشش آمد و آن را پايتخت كرد و ملاحظه ضرورت گستردگي پايتخت را نكرد. ضمن اينكه مي‌‏توان ناصرالدين شاه را به دلايل بازكردن راه ورود اتومبيل ايران و ايجاد زمينه آلودگي هوا نسبت داد، ضمن آنكه آن را مي‌‏توان به سياست يارانه بنزين و ساير سياست‌‏هاي پوپوليستي دولت ميرحسين موسوي و سياست توجه به صنعت خودروسازي در دولت هاشمي رفسنجاني نسبت داد و البته ممكن است يك نفر مثل آقاي جلايي‌پور دليل اين وضعيت را راي ندادن يكي دو نفر از شهروندان در انتخابات بداند.وي افزود: تفاوت موجود بين افراد مختلف در زمينه همين مساله آلودگي هوا باعث شده كه يك جنبش فراگير اجتماعي در اين زمينه شكل نگيرد اين در حالي است كه هيچ يك از روشنفكران واقعي ايران با اين روند موافق نيستند و هيچ وقت هم اين افراد يك كاسه نخواهند شد و به دليل اختلاف نظرهاي موجود بيشتر با هم درگير هستند.زيدآبادي در انتقاد به بخشي از اظهارات "فكوهي" مبني بر اين‌‏كه تغيير الزاما بايد از پايين باشد, گفت: امكان تغيير از بالا هم وجود دارد به اين معنا كه گاهي رهبران جامعه مجبور به پذيرش تغيير و تحولي مي‌‏شوند.وي در بخش از سخنان خود با اشاره به اينكه دنياي بيرون در اذهان ما ايرانيان همواره دنياي متخاصم است، افزود: اين تصور از دنياي بيرون ما را به لحاظ سياسي فلج كرده است و حتي روشنفكران و بزرگان سياسي ما وقتي وارد عرصه سياست خارجي مي شوند دچار فضاي اسطوره‌‏اي مي‌‏شوند و وقتي اين وضعيت ايجاد مي‌‏شود تحليل به بن‌‏بست مي‌‏رسد.اين فعال ملي مذهبي با اشاره به تحولات جهاني تصريح كرد: امواج جهاني در حال وزيدن است و به تمام كشورها خواهد رسيد، ديگر امكان ندارد كه ديكتاتوري در يك كشور جهان سومي هر طوري كه مي‌‏خواهد عمل كند و كسي كاري به او نداشته باشد. همين گروه‌‏هايي كه در عراق در حال فعاليت هستند و خيلي هم مورد تاييد ايران هستند در سايه حمله آمريكا امكان فعاليت پيدا ‌‏كردند. مقصودم اين است كه اين حركت‌‏هاي جهاني را سياه و سفيد نگاه نكنيم.وي افزود: اكنون كه اراده فراگير در كشور براي تغيير وجود ندارد, يك سري عوامل بيروني و خارج از اراده ما در حال اثر‌‏گذاري بر مسائل كشورهاست و ما بايد دقيق و منطقي با آنها نگاه كنيم, چرا كه اين امواج گريزناپذير است. فعاليت جنبش دانشجويي هم بايد منطبق با تمام اين ويژگي‌‏ها باشد و به سمت رفتارهاي رمانتيك گونه پيش نرود و اين مساله در سايه يك حركت مدني و غيرخشونت‌‏آميز امكان‌‏پذير است.زيدآبادي با تاكيد بر غفلت نيروهاي سياسي جامعه از خود, گفت: اين در حالي است كه يك نيروي سياسي اثرگذار بايد از سلامت و بلوغ شخصيتي برخوردار باشد، يك شخصيت بلوغ نيافته سياسي هر چقدر هم پيش برود بالاخره سقوط خواهد كرد. خودسازي و نهضت بازگشت به شخصيت بايد در ميان نيروهاي سياسي رخ دهد. البته مقصودم اصلا خودسازي مورد نظر روحانيون نيست بلكه مقصودم دستيابي به شخصيتي سالم‌‏ و راحت است.

زید آبادی جنبش دانشجوئی به سمت رفتارعای رمانتیک گونه پیش نرود

زيدآبادي: جنبش دانشجويي به سمت رفتارهاي رمانتيك‌‏گونه پيش نرود
ايلنا :احمد زيدآبادي، گفت: دانشجويان براي انجام فعاليت‌‏هاي درست سياسي بايد ابتدا از طريق آشنايي با روانشناسي رشد، ويژگي‌‏ها و علقه‌‏ها و خواسته‌‏هاي خود را بشناسند چرا كه از اين طريق مي‌‏توان به انجام فعاليت‌‏هاي منطقي و روابط جمعي مسالمت‌‏آميز دست يافت. احمد زيدآبادي در سمينار" جامعه، جنبش دانشجويي، دموكراسي" كه از سوي انجمن اسلامي دانشجويان دانشكده علوم اجتماعي و دانشگاه تهران در تالار ابن‌‏خلدون اين دانشكده در سخناني با عنوان" جنبش دانشجويي و شرايط نوين ايران" ضمن انتقاد از وضعيت آلودگي هواي شهر تهران و تاثير آن بر فشار روحي و رواني شهروندان، گفت: اين آلودگي به هواي شهر ختم نمي‌‏شود بلكه فضاي سياسي كشور ما هم به همين اندازه آلوده است و ما در آن فضا تنفس مي‌‏كنيم، البته در تحليل دلايل آلودگي ‌‏هواي شهر تهران مي‌‏توان اين مشكل را به افراد مختلفي نسبت داد؛ مثلا مي‌‏توان آن را به آقامحمدخان قاجار نسبت داد كه از قريه‌‏اي خوشش آمد و آن را پايتخت كرد و ملاحظه ضرورت گستردگي پايتخت را نكرد. ضمن اينكه مي‌‏توان ناصرالدين شاه را به دلايل بازكردن راه ورود اتومبيل ايران و ايجاد زمينه آلودگي هوا نسبت داد، ضمن آنكه آن را مي‌‏توان به سياست يارانه بنزين و ساير سياست‌‏هاي پوپوليستي دولت ميرحسين موسوي و سياست توجه به صنعت خودروسازي در دولت هاشمي رفسنجاني نسبت داد و البته ممكن است يك نفر مثل آقاي جلايي‌پور دليل اين وضعيت را راي ندادن يكي دو نفر از شهروندان در انتخابات بداند.وي افزود: تفاوت موجود بين افراد مختلف در زمينه همين مساله آلودگي هوا باعث شده كه يك جنبش فراگير اجتماعي در اين زمينه شكل نگيرد اين در حالي است كه هيچ يك از روشنفكران واقعي ايران با اين روند موافق نيستند و هيچ وقت هم اين افراد يك كاسه نخواهند شد و به دليل اختلاف نظرهاي موجود بيشتر با هم درگير هستند.زيدآبادي در انتقاد به بخشي از اظهارات "فكوهي" مبني بر اين‌‏كه تغيير الزاما بايد از پايين باشد, گفت: امكان تغيير از بالا هم وجود دارد به اين معنا كه گاهي رهبران جامعه مجبور به پذيرش تغيير و تحولي مي‌‏شوند.وي در بخش از سخنان خود با اشاره به اينكه دنياي بيرون در اذهان ما ايرانيان همواره دنياي متخاصم است، افزود: اين تصور از دنياي بيرون ما را به لحاظ سياسي فلج كرده است و حتي روشنفكران و بزرگان سياسي ما وقتي وارد عرصه سياست خارجي مي شوند دچار فضاي اسطوره‌‏اي مي‌‏شوند و وقتي اين وضعيت ايجاد مي‌‏شود تحليل به بن‌‏بست مي‌‏رسد.اين فعال ملي مذهبي با اشاره به تحولات جهاني تصريح كرد: امواج جهاني در حال وزيدن است و به تمام كشورها خواهد رسيد، ديگر امكان ندارد كه ديكتاتوري در يك كشور جهان سومي هر طوري كه مي‌‏خواهد عمل كند و كسي كاري به او نداشته باشد. همين گروه‌‏هايي كه در عراق در حال فعاليت هستند و خيلي هم مورد تاييد ايران هستند در سايه حمله آمريكا امكان فعاليت پيدا ‌‏كردند. مقصودم اين است كه اين حركت‌‏هاي جهاني را سياه و سفيد نگاه نكنيم.وي افزود: اكنون كه اراده فراگير در كشور براي تغيير وجود ندارد, يك سري عوامل بيروني و خارج از اراده ما در حال اثر‌‏گذاري بر مسائل كشورهاست و ما بايد دقيق و منطقي با آنها نگاه كنيم, چرا كه اين امواج گريزناپذير است. فعاليت جنبش دانشجويي هم بايد منطبق با تمام اين ويژگي‌‏ها باشد و به سمت رفتارهاي رمانتيك گونه پيش نرود و اين مساله در سايه يك حركت مدني و غيرخشونت‌‏آميز امكان‌‏پذير است.زيدآبادي با تاكيد بر غفلت نيروهاي سياسي جامعه از خود, گفت: اين در حالي است كه يك نيروي سياسي اثرگذار بايد از سلامت و بلوغ شخصيتي برخوردار باشد، يك شخصيت بلوغ نيافته سياسي هر چقدر هم پيش برود بالاخره سقوط خواهد كرد. خودسازي و نهضت بازگشت به شخصيت بايد در ميان نيروهاي سياسي رخ دهد. البته مقصودم اصلا خودسازي مورد نظر روحانيون نيست بلكه مقصودم دستيابي به شخصيتي سالم‌‏ و راحت است.